انتخاب پوشش یکی از تصمیماتی است که اغلب حدس زده می شود در ابزار کاربید و یکی از مهم ترین آنها. عدم تطابق پوشش با مواد قطعه کار می تواند عمر ابزار را کوتاه کند، لبه ساخته شده را افزایش دهد یا هزینه را بدون سود قابل اندازه گیری افزایش دهد. با این حال، بسیاری از مغازهها به جای پوششی که برای مواد و عملکرد خاص مناسب است، از هر پوششی که بیشتر آشنا است استفاده میکنند. این راهنما به ماشینکاران CNC، مهندسان فرآیند و تیمهای خرید، روشی ساختاریافته برای ارزیابی پوششهای PVD، DLC و نانو ارائه میدهد، بنابراین انتخاب پوشش به یک تصمیم عمدی مرتبط با حالت شکستی که شما سعی در جلوگیری از آن دارید، تبدیل میشود، نه یک عادت پیشفرض.
یک پوشش، شیمی سطح و رفتار اصطکاک لبه برش را تغییر می دهد، نه درجه کاربید یا هندسه زیرین آن. این بدان معنی است که یک پوشش می تواند عملکرد یک ماده را بهبود بخشد و در ماده دیگر مزایای کمی یا حتی منفی داشته باشد. پوشش ها به طور کلی به یک یا چند مکانیسم زیر پاسخ می دهند:
از آنجا که این مکانیسم ها متفاوت هستند، پوششی که برای مقاومت در برابر اکسیداسیون در فولاد سخت شده انتخاب می شود، به طور خودکار به کاهش چسبندگی در آلومینیوم ترجمه نمی شود، و برعکس نیز صادق است.
پوششهای رسوب بخار فیزیکی (PVD) از رایجترین پوششها در ابزار کاربید هستند و خانواده وسیعی از شیمی را پوشش میدهند.
قلع (نیترید تیتانیوم)یک پوشش همه منظوره است که سختی متوسط و مقاومت در برابر اکسیداسیون را فراهم می کند. اغلب بهعنوان یک پایه اقتصادی برای ماشینکاری عمومی فولاد و چدن استفاده میشود تا بهعنوان راهحلی تخصصی برای مواد سختگیر.
TiAlN (نیترید آلومینیوم تیتانیوم)و انواع حاوی آلومینیوم مربوطه مقاومت اکسیداسیون بالاتری را در دماهای بالا در مقایسه با TiN ارائه می دهند، به همین دلیل است که این خانواده معمولاً با فولاد سخت شده، فولاد ابزار و برخی از کاربردهای آلیاژی با دمای بالا همراه است. محتوای آلومینیوم باعث ایجاد یک لایه اکسید محافظ در دمای منطقه برش می شود که به حفظ یکپارچگی لبه در طول برش پایدار کمک می کند.
پوششهای PVD معمولاً در دماهای رسوب متوسط اعمال میشوند و میتوانند لایهبندی شوند یا با عناصر دیگر ترکیب شوند تا سختی، مقاومت در برابر اکسیداسیون و ویژگیهای اصطکاک را تنظیم کنند. ساختار دقیق چند لایه و ترکیب مورد استفاده برای یک ابزار معین باید با تامین کننده تایید شود نه اینکه از یک برچسب عمومی "PVD" فرض شود، زیرا فرمولاسیون بین تولید کنندگان متفاوت است.
پوشش های کربن مانند الماس (DLC) در درجه اول به دلیل اصطکاک بسیار کم و مقاومت قوی در برابر چسبندگی مواد ارزش گذاری می شوند. این امر DLC را به انتخابی متداول برای آلومینیوم، فلزات غیرآهنی و سایر مواد تبدیل میکند که لبههای ساخته شده به جای سایش حرارتی یا سایشی، حالت شکست غالب است.
پوششهای DLC معمولاً برای برشهای آهنی در دمای بالا توصیه نمیشوند، زیرا مزیت عملکردی آنها به مقاومت در برابر اصطکاک و چسبندگی کم نسبت به مقاومت در برابر اکسیداسیون در دمای بالا مرتبط است. استفاده از یک ابزار پوشش داده شده با DLC در برنامه ای که به جای چسبندگی تحت تأثیر بار حرارتی قرار دارد، ممکن است سود مورد انتظار را به همراه نداشته باشد.
از آنجایی که پوششهای DLC در دماهای رسوبگذاری نسبتاً پایین در بیشتر فرآیندها اعمال میشوند، اغلب با لبههای تیز و دقیق بدون وضوح لبهها سازگار هستند، که بخشی از این موضوع است که چرا DLC اغلب با ابزارهای مخصوص آلومینیوم و ریزکاری مرتبط است.
"پوشش نانو" یک اصطلاح بازاریابی گسترده ای است که می تواند به چندین فناوری زیربنایی مختلف از جمله ساختارهای نانوکامپوزیت، پوشش های PVD نانولایه یا پوشش هایی با پالایش دانه در مقیاس نانو اشاره کند. به جای تلقی نانو به عنوان یک شیمی پوشش متمایز، دقیق تر است که آن را به عنوان یک رویکرد ساختاری در نظر بگیریم که می تواند در PVD یا سایر خانواده های پوشش برای بهبود سختی، چقرمگی یا پرداخت سطح در مقیاسی ظریف تر از پوشش های معمولی اعمال شود.
هنگامی که یک تامین کننده یک پوشش را به عنوان "نانو" توصیف می کند، بپرسید که از چه شیمی پایه استفاده می کند (به عنوان مثال، یک نانوساختار TiAlN) و چه ویژگی خاصی را در نظر گرفته شده است که نانوساختار بهبود بخشد - سختی، چقرمگی، صافی سطح، یا مقاومت حرارتی - به جای اینکه "نانو" را به تنهایی به عنوان تضمین عملکرد برتر در همه مواد در نظر بگیرید.
پیوندهای اولیه زیر، رویه رایج صنعت هستند، نتایج تضمین شده نیستند، و باید بر اساس ابزار دقیق، فرمول پوشش، و شرایط ماشینکاری تایید شوند:
قبل از انتخاب یک پوشش، تعیین کنید که آیا حالت شکست واقعی ابزار چسبندگی و لبه ساخته شده، نرم شدن حرارتی، سایش ساینده یا ترکیبی است. پوششی که برای رسیدگی به حالت خرابی اشتباه انتخاب میشود، ممکن است بدون حل مشکل اساسی، هزینه اضافه کند.
پوشش با درجه زیرلایه، آماده سازی لبه، هندسه و پارامترهای برش تعامل دارد. یک پوشش مناسب نمی تواند هندسه نامناسب، پارامترهای نادرست، یا تخلیه ناکافی تراشه را به طور کامل جبران کند و باید در کنار این عوامل ارزیابی شود نه به صورت مجزا.
خانواده های پوشش در بین تامین کنندگان و فرمولاسیون های خاص رفتار متفاوتی دارند. هنگام درخواست توصیه پوشش، مواد و درجه دقیق قطعه کار، نوع عملیات، ابزار فعلی و پوشش در صورت وجود، پارامترهای برش و علائم خرابی خاص مشاهده شده را ارائه دهید تا تامین کننده بتواند یک پوشش را با مکانیسم واقعی به جای دسته بندی مواد عمومی مطابقت دهد.
ادعاهای عملکرد پوشش از ادبیات عمومی یک مرجع شروع هستند. سود واقعی به استحکام خاص دستگاه، استراتژی خنک کننده، پارامترهای برش و وضعیت قطعه کار بستگی دارد و باید قبل از اینکه به عنوان یک فرآیند ثابت به کار گرفته شود، از طریق آزمایشات کنترل شده روی ماشین تأیید شود.
یک پوشش ممتاز که برای حالت خرابی اشتباه انتخاب شده است، از یک پوشش مناسب و کمهزینه بهتر عمل نمیکند. پوشش را با مکانیسم شکست غالب تطبیق دهید، نه تنها با سطح قیمت.
همانطور که در بالا بحث شد، "نانو" یک رویکرد ساختاری را توصیف می کند، نه یک شیمی ثابت یا بهبود ویژگی تضمین شده. بپرسید که نانوساختار چه خانواده پوشش پایه و مزایای خاصی را در نظر گرفته است.
یک پوشش نمی تواند جایگزین درجه، آماده سازی لبه یا هندسه نامناسب کاربید شود. اگر بعد از تغییر پوشش، ابزاری همچنان خراب میشود، به جای اینکه فرض کنید که پوشش به تنهایی مسئول است، زیرلایه، آمادهسازی لبه و هندسه را بررسی کنید.
پوششی که در عملیات تکمیل آلومینیوم یک مغازه به خوبی عمل می کند، ممکن است مستقیماً به عملیات زبری فولاد ضد زنگ مغازه دیگر منتقل نشود، حتی اگر هر دو به طور کلی به عنوان "مواد دشوار" توصیف شوند. مناسب بودن پوشش را برای مواد و عملیات خاص تأیید کنید.
تغییر به یک پوشش جدید بدون مقایسه کنترل شده با ابزار قبلی، تأیید اینکه آیا پوشش یا تغییر همزمان دیگری مسئول هر گونه بهبود مشاهده شده یا رگرسیون بوده است، دشوار می کند.
DLC در درجه اول برای مقاومت در برابر اصطکاک و چسبندگی کم ارزش دارد که بیشتر مربوط به آلومینیوم و سایر مواد مستعد چسبندگی است. برای فولاد سخت شده، که در آن مقاومت حرارتی و اکسیداسیون معمولاً مهمتر است، یک پوشش PVD از خانواده TiAlN معمولاً با این کاربرد مرتبط است. توصیه خاص را با تامین کننده ابزار خود تأیید کنید.
به طور کلی به پوششی با ویژگیهای ساختاری در مقیاس نانو - مانند نانولایه یا ساختار دانهای نانوکامپوزیت - اشاره دارد که در یک خانواده پوششهای موجود مانند PVD اعمال میشود، نه یک شیمی پوشش جداگانه. از تامین کننده بپرسید که نانوساختار در نظر گرفته شده کدام پایه شیمی و خاصیت خاصی را فراهم کند.
در برخی کاربردها، بهویژه پرداخت آلومینیوم یا پلاستیکها و کامپوزیتهای خاص، یک ابزار کاربید بدون پوشش و بسیار صیقلی میتواند به خوبی یا بهتر از یک ابزار روکششده عمل کند، زیرا اولویت لبه تیز و کم اصطکاک است تا مقاومت حرارتی یا سایشی. این بستگی به مواد و عملکرد خاص دارد.
نشانه های عدم تطابق پوشش می تواند شامل عمر ابزار به طور غیرمنتظره برای درجه پوشش ذکر شده، لبه ساخته شده قابل مشاهده با وجود پوششی که برای مقاومت چسبندگی به بازار عرضه شده است، یا پوسته پوسته شدن زودرس پوشش تحت بارهای برش معمولی باشد. بررسی حالت شکست در برابر مکانیسم مورد نظر پوشش می تواند به شناسایی عدم تطابق کمک کند.
مواد و درجه قطعه کار خاص، نوع عملکرد، هندسه و پوشش فعلی ابزار، در صورت وجود، پارامترهای برش، روش خنک کننده، و توضیح یا عکسی از علائم خرابی خاص مشاهده شده (چسبندگی، تغییر رنگ حرارتی، سایش ساینده، یا پوسته پوسته شدن پوشش) را ارائه دهید.
انتخاب پوشش باید از حالت شکست پیروی کند، نه عادت یا سطح قیمت به تنهایی. پوششهای PVD مانند TiAlN مقاومت حرارتی و اکسیداسیون مربوط به فولاد سخت شده و آلیاژهای با دمای بالا را نشان میدهند، پوششهای DLC به اصطکاک و چسبندگی مربوط به آلومینیوم و مواد مشابه میپردازند، و پوششهای «نانو» نشاندهنده اصلاح ساختاری است که میتواند در این خانوادهها به جای یک دسته جداگانه اعمال شود. تطبیق شیمی پوشش با مکانیزم شکست غالب، و اعتبار بخشیدن به انتخاب در دستگاه و راه اندازی واقعی، نتایج قابل اعتمادتری نسبت به پیش فرض برای پوشش آشنا بدون توجه به مواد ایجاد می کند.
Supal (Changzhou) Precision Tools Co., Ltdابزار آسیاب کاربیدومته های کاربیدبا گزینه های پوشش مناسب برای مواد مختلف قطعه کار، از جمله محلول های مورد استفاده درماشینکاری فولاد ضد زنگ. برای درخواست توصیه پوشش،با سوپال تماس بگیریدبا مواد و درجه قطعه کار، نوع عملیات، ابزار و پارامترهای فعلی، و شرحی از علائم سایش یا خرابی خاص مشاهده شده. این اطلاعات به شناسایی ترکیب پوشش و بستر مناسب با کاربرد واقعی شما برای اعتبارسنجی روی ماشین کمک می کند.