کیفیت ابزار آسیاب کربید & آسیاب های پای مربع سازنده

فرسودگی ناهموار شیار در فرزهای انگشتی کاربید: علل و عیب‌یابی یک فرز انگشتی کاربید می‌تواند عملکرد قابل قبولی در یک شیار و فرسودگی غیرعادی، لب‌پریدگی یا لبه ساخته شده در شیار دیگر نشان دهد. این وضعیت ناهموار اغلب به کیفیت نامنظم کاربید نسبت داده می‌شود، اما این الگو اغلب به لرزش، نگهداری ابزار، نگهداری قطعه کار، درگیری یا ارتعاش اشاره دارد. هنگامی که یک شیار بار برش بیشتری را حمل می‌کند، ابزار ممکن است زودتر از کار بیفتد، حتی اگر سرعت و تغذیه برنامه‌ریزی شده منطقی به نظر برسد. برای ماشین‌کاران CNC، مهندسان فرآیند و مهندسان خرید، فرسودگی ناهموار شیار یک مدرک تشخیصی ارزشمند است. محل و توزیع فرسودگی می‌تواند به تمایز مشکل ابزار از مشکل راه‌اندازی کمک کند. بنابراین، یک بررسی عملی باید ابزار استفاده شده، نگهدارنده، ماشین، قطعه کار، مسیر ابزار، شکل تراشه و داده‌های برش را با هم بررسی کند، به جای اینکه ابزار را بدون شناسایی عدم تعادل بار جایگزین کند. این راهنما علل رایج فرسودگی ناهموار شیار در فرزهای انگشتی کاربید، نحوه تفسیر الگوی فرسودگی و نحوه ایجاد یک توالی اصلاح کنترل شده را توضیح می‌دهد. فرسودگی ناهموار شیار چگونه به نظر می‌رسد فرسودگی ناهموار به این معنی است که شیارها کار برش را به روشی نسبتاً سازگار تقسیم نمی‌کنند. این تفاوت ممکن است به صورت زیر ظاهر شود: یک شیار با فرسودگی کناره قابل توجه بیشتر لب‌پریدگی متمرکز بر روی یک لبه برش مواد ساخته شده فقط به یک شیار متصل است گرد شدن لبه متفاوت از شیاری به شیار دیگر یک باند براق مالشی روی یک شیار و علائم برش طبیعی روی شیار دیگر علائم ارتعاش که با بخش بارگذاری شده ابزار مطابقت دارد از دست دادن ناگهانی پرداخت یا پایداری ابعادی پس از یک چرخه برش کوتاه ابزار باید تحت نور ثابت و در صورت امکان با بزرگنمایی بازرسی شود. ثبت کنید که کدام شیار بیشترین فرسودگی را نشان می‌دهد، در طول طول برش محوری آسیب از کجا شروع می‌شود و آیا الگو در چندین ابزار از همان راه‌اندازی تکرار می‌شود. یک شیار آسیب دیده به تنهایی اثبات نمی‌کند که ابزار به اشتباه ساخته شده است. اگر موقعیت شیار یکسان به طور مکرر در همان نگهدارنده یا ماشین از کار بیفتد، راه‌اندازی منبع محتمل‌تری برای بارگذاری ناهموار است. رایج‌ترین علت: لرزش چرا لرزش یک شیار را بارگذاری بیش از حد می‌کند لرزش شعاعی مانع از ضخامت تراشه یکسان در تمام شیارها می‌شود. یک شیار ممکن است سنگین‌تر درگیر شود در حالی که شیار دیگر مواد کمی را حذف می‌کند یا می‌مالد. شیار بارگذاری شده تنش مکانیکی و حرارتی بالاتری را تجربه می‌کند که می‌تواند منجر به فرسودگی سریع، لب‌پریدگی یا لبه ساخته شده شود. لرزش می‌تواند در اسپیندل، نگهدارنده، کولت، مهره کولت، شفت ابزار یا سطح نشیمنگاه ابزار رخ دهد. همچنین می‌تواند با پروجکشن طولانی یا رابط آسیب دیده تقویت شود. مقدار کم لرزش ممکن است درصد قابل توجهی از ابزار با قطر کوچک را نشان دهد، بنابراین وضعیت قابل قبول به قطر ابزار و کاربرد بستگی دارد تا یک عدد جهانی واحد. یک بررسی عملی لرزش از روش اندازه‌گیری تأیید شده معمولی استفاده کنید و تا حد امکان نزدیک به لبه برش بازرسی کنید. قبل از اندازه‌گیری، شفت ابزار، کولت، مهره، مخروط نگهدارنده و رابط اسپیندل را تمیز کنید. تأیید کنید که ابزار به درستی نشسته است و اجزای نگهدارنده فرسوده یا آسیب دیده نیستند. از کاهش پارامتر به عنوان جایگزینی برای اصلاح لرزش غیرقابل قبول استفاده نکنید. کاهش تغذیه ممکن است بار متوسط را کاهش دهد در حالی که همان شیار را در هر دور بارگذاری بیش از حد باقی می‌گذارد. مشکلات نگهداری ابزار و نشیمنگاه ابزار آلودگی و سطوح تماس آسیب دیده یک تراشه کوچک، پلیسه، لایه روغن یا ذره بین شفت و کولت می‌تواند ابزار را کج کند. نتیجه ممکن است بارگذاری ناهموار شیار باشد، حتی زمانی که نگهدارنده محکم به نظر می‌رسد. سطوح تماس را در هر تعویض ابزار بازرسی کنید و رویه تمیز کردن را دنبال کنید. وضعیت کولت و نگهدارنده یک کولت فرسوده ممکن است به طور ناهموار بگیرد یا نتواند شفت را به طور هم‌مرکز پشتیبانی کند. یک مهره کولت، مخروط نگهدارنده یا رابط اسپیندل آسیب دیده می‌تواند علائم مشابهی ایجاد کند. اگر چندین ابزار الگوی فرسودگی یک شیار مشابه را نشان می‌دهند، نگهدارنده را با یک ابزار پایدار شناخته شده آزمایش کنید یا عملیات را به یک نگهدارنده تأیید شده منتقل کنید قبل از تغییر هندسه ابزار. پروجکشن بیش از حد انحراف ابزار با پروجکشن افزایش می‌یابد. یک ابزار بلند می‌تواند از مسیر برنامه‌ریزی شده دور شود، به خصوص در طول برش شعاعی سنگین یا زمانی که قطعه کار سفت نیست. انحراف درگیری واقعی را تغییر می‌دهد و می‌تواند باعث شود یک ناحیه از ابزار سخت‌تر از حد انتظار کار کند. برای حفره‌های عمیق، از کوتاه‌ترین ابزار عملی استفاده کنید. اگر دسترسی طولانی اجتناب‌ناپذیر است، تعادل هندسه و استحکام ارائه شده توسط فرزهای انگشتی گردن بلند را در نظر بگیرید و کل راه‌اندازی را تأیید کنید به جای اینکه فرض کنید یک ابزار بلندتر می‌تواند از داده‌های برش مشابه یک ابزار کوتاه استفاده کند. اثرات مسیر ابزار و درگیری درگیری نامساوی در گوشه‌ها یک ابزار ممکن است بار بیشتری در گوشه‌ها، ورودی‌ها، خروجی‌ها یا تغییرات درگیری شعاعی تجربه کند. اگر همان شیار به دلیل لرزش یا جهت‌گیری مسیر ابزار به طور مکرر با بالاترین بار مواجه شود، الگوی فرسودگی می‌تواند به شدت نامتقارن شود. درگیری شعاعی و محوری برنامه‌ریزی شده را در محلی که آسیب شروع می‌شود، بررسی کنید. شبیه‌سازی CAM را با قطعه کار واقعی، از جمله تنوع مواد اولیه، پوست ریخته‌گری، سوراخ‌های متقاطع و مناطق ناپیوسته مقایسه کنید. برش با عرض کامل و شیارزنی درگیری با عرض کامل بار شعاعی را افزایش می‌دهد و فضای کمتری برای خروج تراشه‌ها باقی می‌گذارد. اگر لرزش وجود داشته باشد، شیار بارگذاری شده ممکن است با تراشه‌های فشرده نیز مواجه شود و احتمال لب‌پریدگی و گرما را افزایش دهد. هنگامی که ویژگی اجازه می‌دهد، یک استراتژی درگیری شعاعی کمتر یا پاس‌های خشن‌کاری و پرداخت جداگانه را ارزیابی کنید. شوک‌های ورودی و خروجی یک غوطه‌وری ناگهانی، یک خروج پشتیبانی نشده، یا یک تغییر ناگهانی در درگیری می‌تواند ضربه‌ای ایجاد کند که یک گوشه یا شیار را آسیب برساند. اگر ابزار بلافاصله پس از ورود از کار بیفتد، قبل از تغییر پوشش، روش ورود، پشتیبانی قطعه کار و وضعیت واقعی ورود را بازرسی کنید. نگهداری قطعه کار و استحکام ماشین فرسودگی ناهموار شیار می‌تواند خارج از ابزار منشأ بگیرد. قطعه کاری که حرکت می‌کند، دیواره نازکی که منحرف می‌شود، یا یک فیکسچر با پشتیبانی ناکافی، بار برش را در طول پاس تغییر می‌دهد. ابزار ممکن است بین مالش و ضربه متناوب باشد و الگوی فرسودگی نامنظمی ایجاد کند. تماس فیکسچر، نیروی گیره، پشتیبانی زیر قسمت‌های نازک و استحکام زنجیره ماشین-ابزار-قطعه کار را بررسی کنید. با حرکت فرز در نواحی مختلف قطعه کار به صدا گوش دهید. اگر فرسودگی در جایی که قطعه کار کمترین پشتیبانی را دارد متمرکز شده است، نگهداری قطعه کار ممکن است اصلاح اصلی باشد. ارتعاش همچنین می‌تواند لبه‌های انتخاب شده را بارگذاری بیش از حد کند. یک گام متغیر یا هندسه کنترل ارتعاش دیگر ممکن است در یک کاربرد مناسب کمک کند، اما نمی‌تواند جایگزین اصلاح پروجکشن بیش از حد، لرزش، گیره ضعیف یا مسیر ابزار ناپایدار شود. ملاحظات مواد، هندسه و پوشش ابزار را با قطعه کار مطابقت دهید هندسه ابزار باید رفتار تراشه زنی ماده، سختی، تمایل به چسبندگی و سطح ناپیوستگی را منعکس کند. یک لبه تیز ممکن است از برش تمیز در ماده‌ای که مستعد چسبندگی است پشتیبانی کند، در حالی که آماده‌سازی لبه سخت‌تر ممکن است برای مواردی که فرسودگی ضربه‌ای یا سایشی غالب است، مناسب‌تر باشد. هنگام مقایسه ابزارهای فرزکاری کاربید، تعداد شیار، مارپیچ، استحکام هسته، آماده‌سازی لبه، زیرلایه و پوشش را به عنوان یک سیستم بررسی کنید. تغییر پوشش به تنهایی بعید است که بارگذاری یک شیار را که ناشی از لرزش است، اصلاح کند. پوشش از مکانیزم شکست پیروی می‌کند انتخاب پوشش باید بر اساس حالت غالب شکست باشد. چسبندگی، فرسودگی حرارتی و سایش به استراتژی‌های متفاوتی نیاز دارند. اگر یک شیار مواد جوش خورده را نشان می‌دهد در حالی که شیار دیگر مالش را نشان می‌دهد، ابتدا بارگذاری ناهموار و تشکیل تراشه را بررسی کنید. اگر پوشش به طور یکنواخت در سراسر لبه‌های درگیر پوسته پوسته می‌شود، شرایط حرارتی یا چسبندگی ممکن است نیاز به توجه بیشتری داشته باشد. هرگونه توصیه پوشش یا هندسه باید به عنوان یک مرجع اولیه تلقی شود و در ماشین، نگهدارنده، نگهداری قطعه کار، روش خنک‌کننده و درجه مواد واقعی تأیید شود. زمانی که هندسه سفارشی توجیه می‌شود یک ابزار استاندارد ممکن است ترکیب مورد نیاز از دسترسی، فضای شیار، استحکام گوشه و پایداری درگیری را برای یک ویژگی پیچیده فراهم نکند. در این شرایط، ابزارهای فرزکاری سفارشی را می‌توان در اطراف ویژگی واقعی و الگوی شکست ارزیابی کرد. گزینه سفارشی باید از طریق آزمایش‌های کنترل شده تأیید شود؛ سفارشی‌سازی نیاز به اصلاح ناپایداری راه‌اندازی را از بین نمی‌برد. یک توالی عیب‌یابی کنترل شده هنگامی که فرسودگی ناهموار شیار یافت می‌شود، از ترتیب زیر برای جلوگیری از تغییر چندین متغیر به طور همزمان استفاده کنید: ابزار معیوب را حفظ و بازرسی کنید. از هر شیار عکس بگیرید و زمان برش یا تعداد قطعه را ثبت کنید. مشخص کنید که آیا آسیب فرسودگی، لب‌پریدگی، لبه ساخته شده، مالش یا ترکیبی است. سطوح شفت، کولت، نگهدارنده، رابط اسپیندل و نشیمنگاه ابزار را تمیز و بازرسی کنید. لرزش را با روش معمولی، تا حد امکان نزدیک به لبه برش، اندازه‌گیری کنید. پروجکشن ابزار، درگیری محوری، درگیری شعاعی و شرایط واقعی ورود و خروج را بررسی کنید. نگهداری قطعه کار و پشتیبانی را تأیید کنید، به خصوص در نزدیکی دیوارهای نازک، شکاف‌ها یا مناطق ناپیوسته. شکل تراشه و تخلیه تراشه را بازرسی کنید. به دنبال تراشه‌های فشرده یا شواهدی از برش مجدد باشید. درجه مواد، هندسه ابزار، پوشش، روش خنک‌کننده و داده‌های برش را بررسی کنید. یک متغیر اصلی را تغییر دهید و یک مقایسه کنترل شده اجرا کنید. نتیجه را قبل از ایجاد تغییر دیگر ثبت کنید. پارامترهای برش باید به عنوان مراجع اولیه برای ابزار و کاربرد دقیق تلقی شوند. آنها باید قبل از پذیرش به عنوان یک فرآیند استاندارد، در ماشین، نگهدارنده، نگهداری قطعه کار و درجه مواد خاص تأیید شوند. عیب‌یابی بر اساس الگوی فرسودگی یک شیار فرسودگی کناره سنگین دارد ابتدا لرزش، نشیمنگاه ابزار، وضعیت کولت و درگیری مسیر ابزار را بررسی کنید. تأیید کنید که شیار بارگذاری شده به طور مکرر وارد گوشه یا ناحیه تراشه فشرده نمی‌شود. یک شیار لب‌پریده است در حالی که بقیه قابل استفاده به نظر می‌رسند شرایط ضربه، مواد اولیه ناپیوسته، استراتژی ورود و خروج، لرزش نگهدارنده و حرکت قطعه کار را بازرسی کنید. اگر شکست در همان مکان مسیر تکرار می‌شود، آن انتقال را در برنامه CAM و روی قطعه بررسی کنید. یک شیار لبه ساخته شده دارد به دنبال مالش، ضخامت تراشه ناهموار، تخلیه ناکافی تراشه و مشکل چسبندگی خاص ماده باشید. تیزی لبه، پرداخت شیار، روانکاری و پوشش را تنها پس از بررسی بارگذاری ناهموار بررسی کنید. همه شیارها فرسودگی نشان می‌دهند، اما یکی بسیار بدتر است این الگو می‌تواند نشان دهنده بار فرآیند کلی همراه با لرزش یا انحراف باشد. درگیری کلی و داده‌های برش را بررسی کنید، سپس بررسی کنید که چرا یک شیار بار اضافی را حمل می‌کند. فرسودگی بین قطعات متفاوت است نگهداری قطعه کار ناسازگار، تنوع مواد اولیه، وضعیت مواد، فشرده شدن تراشه یا تغییرات حرارتی ممکن است فرآیند را به داخل و خارج از پایداری حرکت دهد. محل قطعه و زمان ظاهر شدن تفاوت فرسودگی را ثبت کنید. اشتباهات رایج برای اجتناب جایگزینی ابزار بدون بررسی نگهدارنده یک ابزار جدید در همان نگهدارنده ناپایدار ممکن است همان الگوی فرسودگی را تکرار کند. قبل از نتیجه‌گیری مبنی بر نقص ابزار، کل زنجیره نگهداری ابزار را بررسی کنید. کاهش تغذیه به عنوان تنها اصلاح کاهش تغذیه ممکن است به طور موقت علامت را پنهان کند در حالی که لرزش، مالش یا ضربه را بدون تغییر باقی می‌گذارد. همچنین می‌تواند ضخامت تراشه ناکافی و گرمای بیشتری ایجاد کند. سرزنش پوشش قبل از بررسی بارگذاری پوشش نمی‌تواند باعث شود همه شیارها بار را در صورت وجود لرزش یا انحراف تقسیم کنند. علت مکانیکی را قبل از انتخاب پوشش متفاوت تشخیص دهید. نادیده گرفتن موقعیت شیار ابزار معیوب موقعیت شیار آسیب دیده مدرک مفیدی است. آن را به طور مداوم ثبت کنید به جای اینکه ابزار را بدون بازرسی دور بیندازید. تغییر همزمان سرعت، تغذیه، هندسه و خنک‌کننده تغییرات همزمان متعدد باعث می‌شود تفسیر نتیجه دشوار شود. از آزمایش‌های کنترل شده استفاده کنید و یک تغییر اصلی را در یک زمان مستند کنید. سوالات متداول چه چیزی باعث می‌شود یک شیار فرز انگشتی کاربید سریع‌تر از بقیه فرسوده شود؟ علل رایج شامل لرزش شعاعی، نشیمنگاه ضعیف ابزار، کولت فرسوده، پروجکشن بیش از حد، درگیری ناهموار، حرکت قطعه کار، فشرده شدن تراشه و ارتعاش است. قبل از فرض نقص کاربید یا پوشش، کل راه‌اندازی را بازرسی کنید. آیا لرزش فرز انگشتی می‌تواند باعث لب‌پریدگی شود؟ بله. لرزش می‌تواند یک شیار را بارگذاری بیش از حد کند و شیار دیگر را مالش دهد. لبه بارگذاری شده ممکن است لب‌پریده یا به سرعت فرسوده شود، به خصوص در طول برش ناپیوسته، درگیری با عرض کامل، یا عملیات با تخلیه تراشه محدود. آیا باید پوشش را زمانی که یک شیار لبه ساخته شده نشان می‌دهد، تغییر دهم؟ بلافاصله نه. ابتدا لرزش، تیزی لبه، ضخامت تراشه، تخلیه تراشه، روانکاری و سازگاری مواد را بررسی کنید. تغییر پوشش ممکن است تنها زمانی کمک کند که مکانیزم غالب شکست با عملکرد مورد نظر پوشش مطابقت داشته باشد. چگونه می‌توانم بفهمم که آیا فرسودگی ناهموار ناشی از ارتعاش یا لرزش است؟ لرزش اغلب عدم تعادل مداوم از شیاری به شیار دیگر ایجاد می‌کند، در حالی که ارتعاش تمایل به ایجاد علائم ارتعاش تکراری دارد و ممکن است با درگیری یا سرعت اسپیندل متفاوت باشد. هر دو می‌توانند همزمان وجود داشته باشند، بنابراین ابزار، نگهدارنده، پشتیبانی قطعه کار و الگوی سطح را با هم بازرسی کنید. چه اطلاعاتی را باید هنگام درخواست توصیه عیب‌یابی ارائه دهم؟ درجه مواد، قطر ابزار و تعداد شیار، دسترسی و پروجکشن، نوع نگهدارنده، لرزش اندازه‌گیری شده در صورت وجود، پارامترهای برش، درگیری شعاعی و محوری، روش خنک‌کننده، جزئیات نگهداری قطعه کار، تعداد قطعه و عکس‌های واضح از هر شیار را ارائه دهید. نتیجه‌گیری فرسودگی ناهموار شیار فقط یک مسئله تعویض ابزار نیست؛ بلکه مدرکی است که نشان می‌دهد بار برش همانطور که در نظر گرفته شده است، تقسیم نمی‌شود. لرزش، نشیمنگاه ابزار، وضعیت نگهدارنده، پروجکشن بیش از حد، حرکت قطعه کار، تغییرات درگیری، فشرده شدن تراشه و ارتعاش باید قبل از تغییر درجه ابزار یا پوشش در نظر گرفته شوند. یک توالی اصلاح قابل اعتماد، ابزار معیوب را حفظ می‌کند، الگوی فرسودگی را شناسایی می‌کند، زنجیره نگهداری ابزار را تأیید می‌کند، درگیری و نگهداری قطعه کار را بررسی می‌کند و یک متغیر اصلی را در یک زمان تغییر می‌دهد. اگر فرآیند همچنان به تعادل ویژه‌ای از دسترسی، فضای شیار و استحکام لبه نیاز دارد، می‌توان یک ابزار طراحی شده ویژه را پس از پایدار شدن راه‌اندازی اولیه ارزیابی کرد. اگر فرز انگشتی کاربید شما فرسودگی یک شیار، لب‌پریدگی مکرر، لبه ساخته شده یا عمر ابزار ناپایدار را نشان می‌دهد، با سوپال تماس بگیرید با درجه مواد، ابزار فعلی، جزئیات نگهدارنده و پروجکشن، داده‌های برش و عکس‌های هر شیار. این اطلاعات به شناسایی یک هندسه عملی و نقطه شروع فرآیند برای تأیید در ماشین کمک می‌کند.

شعاع گوشه در مقابل فرز انگشتی با انتهای مربع برای فرزکاری شانه ای منقطع فرزکاری شانه ای منقطع یکی از عملیاتی است که هندسه فرز انگشتی مستقیماً بر پایداری لبه تأثیر می گذارد. هنگامی که ابزار برش به طور مکرر وارد و از قطعه کار خارج می شود، از شکاف ها عبور می کند یا با مواد ناهموار روبرو می شود، هر دندانه به جای یک برش پیوسته و صاف، بار متغیری را تجربه می کند. فرز انگشتی با انتهای مربع می تواند یک شانه تیز 90 درجه تولید کند، در حالی که فرز انگشتی با شعاع گوشه می تواند بار را در اطراف گوشه ابزار توزیع کرده و تنش موضعی را کاهش دهد. انتخاب بین آنها بیش از بررسی الزامات نقشه کشی نیاز دارد. برای ماشین کاران CNC، مهندسان فرآیند و مهندسان خرید، تصمیم صحیح به تعادل بین تعریف گوشه مورد نیاز، شدت وقفه، استحکام ابزار، مواد، درگیری و استراتژی پرداخت بستگی دارد. این راهنما هندسه های مربع و شعاع گوشه را برای فرزکاری شانه ای منقطع مقایسه می کند و توضیح می دهد که چگونه تراشه زدن لبه، لرزش، پرداخت ضعیف و عمر ابزار ناپایدار را تشخیص دهیم. چه چیزی فرزکاری شانه ای منقطع را دشوار می کند؟ در یک برش فرزکاری جانبی پیوسته، لبه برش وارد قطعه کار می شود و به روشی نسبتاً قابل پیش بینی درگیر باقی می ماند. در عملیات شانه ای منقطع، لبه ممکن است با یک شیار، سوراخ متقاطع، ناهمواری ریخته گری، سطح فورج شده، جیب قبلی یا مرز باز روبرو شود. هر وقفه نیرو را تغییر می دهد و می تواند در هنگام ورود یا خروج ضربه ایجاد کند. شرایط پرخطر معمولاً شامل موارد زیر است: ورود و خروج مکرر در همان گوشه ابزار درگیری کامل شعاعی در یک شانه 90 درجه دیوارهای نازک یا نگهدارنده قطعه کار ضعیف که در حین برش حرکت می کنند لبه ابزار بلند یا لرزش ضعیف نگهدارنده ابزار پوست زنگار، پوست ریخته گری یا گنجاندگی های سخت تغذیه یا درگیری بیش از حد در نقطه وقفه یک گوشه مربع تیز در معرض ضربه مکرر بنابراین، یک ابزار می تواند حتی زمانی که بار برش متوسط ​​قابل قبول به نظر می رسد، از کار بیفتد. بار ضربه اوج، نه فقط بار اسپیندل متوسط، ممکن است تعیین کند که آیا لبه زنده می ماند یا خیر. فرز انگشتی با انتهای مربع: نقاط قوت و محدودیت ها یک فرز انگشتی با انتهای مربع انتخاب طبیعی است زمانی که قطعه کار به یک شانه داخلی تیز یا یک شیار با کف صاف نیاز دارد. هندسه آن می تواند یک گوشه 90 درجه مشخص تولید کند بدون اینکه شعاع برنامه ریزی شده ای در پایین دیوار باقی بگذارد. چه زمانی فرز انگشتی با انتهای مربع مناسب است فرز انگشتی با انتهای مربع اغلب در نظر گرفته می شود زمانی که: ویژگی تمام شده به یک شانه تیز نیاز دارد مسیر ابزار از درگیری پایدار و پیوسته استفاده می کند قطعه کار و فیکسچر سفت و سخت هستند وقفه محدود است یا می توان با ورود کنترل شده به آن نزدیک شد یک پاس پرداخت جداگانه می تواند کیفیت گوشه نهایی را محافظت کند قطر و دسترسی ابزار استحکام هسته کافی را فراهم می کند یک ابزار مربع می تواند در فرزکاری منقطع به خوبی عمل کند زمانی که لبه به درستی پشتیبانی می شود و درگیری کنترل می شود. نباید صرفاً به دلیل منقطع بودن برش رد شود؛ شدت و محل وقفه مهم است. محل آسیب پذیری گوشه های مربع گوشه ابزار یک تمرکز تنش است. در حین برش منقطع، گوشه ممکن است هنگام ورود به ماده، ضربه ناگهانی را تحمل کند. اگر ابزار نیز منحرف شود، گوشه می تواند بار بیشتری نسبت به سایر شیارها دریافت کند. نتایج معمول شامل تراشه زدن گوشه، ظاهر شدن یک شعاع کوچک روی قطعه کار پس از سایش، علائم لرزش یا تغییر ناگهانی در پرداخت سطح است. یک گوشه تیز همچنین می تواند به نقاط سخت، زنگار و حرکت دیواره نازک حساس باشد. اگر خرابی در گوشه متمرکز باشد در حالی که لبه های برش جانبی نسبتاً سالم باقی می مانند، قبل از تغییر صرفاً پوشش، باید هندسه و درگیری بررسی شود. فرز انگشتی با شعاع گوشه: نقاط قوت و محدودیت ها یک فرز انگشتی با شعاع گوشه شامل یک شعاع کنترل شده بین سطح انتهایی و لبه برش محیطی است. شعاع شکننده ترین گوشه تیز را حذف کرده و بار برش را در ناحیه بزرگتری از نوک ابزار توزیع می کند. چه زمانی ابزار شعاع گوشه مفید است ابزار شعاع گوشه اغلب در نظر گرفته می شود زمانی که: برش شامل ورود و خروج مکرر است عملیات با سطح منقطع یا ناهموار روبرو می شود تراشه زدن لبه در یک گوشه مربع متمرکز است نقشه قطعه کار اجازه می دهد تا یک شعاع داخلی کوچک عملیات از درگیری بالاتر یا تراشکاری سنگین تر استفاده می کند فرآیند به استحکام گوشه اضافی و عمر ابزار پایدارتر نیاز دارد شعاع لرزش یا شرایط نامناسب تنظیم را از بین نمی برد، اما می تواند شدت ضربه موضعی گوشه را کاهش دهد. همچنین ممکن است تحمل ابزار را در برابر درگیری متناوب در مقایسه با ابزار گوشه تیز مشابه بهبود بخشد. مبادله هندسی محدودیت اصلی سرراست است: شعاع گوشه، شعاعی را روی شانه تمام شده باقی می گذارد. اگر قطعه کار به یک گوشه داخلی تیز 90 درجه نیاز دارد، ممکن است لازم باشد شعاع با یک عملیات ثانویه حذف شود یا با یک ابزار پرداخت مربع جایگزین شود. شعاع گوشه همچنین می تواند درگیری و ناحیه تماس مؤثر را تغییر دهد. باید همراه با عمق محوری، درگیری شعاعی، قطر ابزار و پرداخت سطح مورد نیاز ارزیابی شود تا اینکه صرفاً بر اساس اندازه شعاع انتخاب شود. چگونه بین دو هندسه انتخاب کنیم با الزامات نقشه شروع کنید ابتدا مشخص کنید که آیا گوشه داخلی تیز از نظر عملکردی مورد نیاز است یا صرفاً به عنوان یک ویژگی اسمی نشان داده شده است. اگر شعاع کوچک قابل قبول است، ابزار شعاع گوشه می تواند یک فرآیند تراشکاری یا نیمه پرداخت قوی تر را ارائه دهد. اگر گوشه تیز ضروری است، در صورت امکان از ابزار مربع استفاده کنید یا یک توالی تراشکاری و پرداخت را برنامه ریزی کنید که بار روی لبه مربع نهایی را کنترل کند. نوع وقفه را شناسایی کنید همه وقفه ها اثر یکسانی ندارند. یک مرز باز قابل پیش بینی ممکن است آسان تر از یک پوست ریخته گری سخت یا یک سطح فورج شده نامنظم مدیریت شود. سوراخ های متقاطع و شیارها می توانند ضربه مکرر را در یک مکان شناخته شده ایجاد کنند، در حالی که مواد ناهموار می توانند بار را غیرقابل پیش بینی کنند. محل اولین آسیب را ثبت کنید. اگر تراشه زدن در هر نقطه ورود شروع می شود، ممکن است مشکل استراتژی ضربه یا ورود باشد. اگر فقط در بخش خاصی از قطعه کار ظاهر می شود، وضعیت مواد و پشتیبانی در آن مکان را بررسی کنید. ابزار را با عملیات مطابقت دهید برای تراشکاری و نیمه پرداخت، پشتیبانی اضافی گوشه شعاع می تواند در زمانی که عملیات منقطع است ارزشمند باشد. برای پرداخت، اگر مشخصات گوشه آن را ایجاب می کند و تنظیم می تواند درگیری پایدار را حفظ کند، ممکن است ابزار مربع ترجیح داده شود. یک فرآیند عملی ممکن است از ابزار شعاع گوشه برای حذف مواد استفاده کند، و سپس از فرز انگشتی مربع برای شانه نهایی استفاده کند. این دو ابزار نباید به طور خودکار از شرایط برش یکسانی استفاده کنند؛ ابزار پرداخت ممکن است به درگیری متفاوتی و پاس کنترل شده تری نیاز داشته باشد. هندسه، آماده سازی لبه و پوشش آماده سازی لبه یک لبه کاملاً تیز ممکن است نیروی برش را در برخی مواد کاهش دهد، اما در برابر ضربه آسیب پذیر است. یک لبه کمی تقویت شده ممکن است پایداری بهتری در برش های منقطع ایجاد کند، اگرچه تیز کردن بیش از حد لبه می تواند باعث مالش و گرما شود. آماده سازی لبه مناسب به قطعه کار، شدت وقفه، قطر ابزار و عملیات بستگی دارد. هنگام مقایسه ابزارها، اطلاعات مربوط به آماده سازی لبه را درخواست کنید تا اینکه صرفاً تعداد شیار یا نام پوشش را ارزیابی کنید. دو ابزار با توضیحات مشابه ممکن است رفتار متفاوتی داشته باشند اگر آماده سازی لبه و زیرلایه کاربید آنها متفاوت باشد. پیکربندی مارپیچ و شیار مارپیچ و تعداد شیار بر جهت نیرو، تخلیه تراشه و تعداد دندانه هایی که بار را به اشتراک می گذارند تأثیر می گذارد. تعداد شیار بیشتر ممکن است ظرفیت تغذیه را در یک پاس پرداخت شعاعی سبک پشتیبانی کند، در حالی که عملیات تراشکاری یا منقطع ممکن است به فضای تراشه بیشتر و هسته قوی تر نیاز داشته باشد. تعادل مناسب به مواد و درگیری بستگی دارد. ابزاری با فضای شیار ناکافی ممکن است تراشه ها را دوباره برش دهد، در حالی که ابزاری با هسته بسیار نازک ممکن است مقاومت در برابر ضربه نداشته باشد. از طیف وسیع تر ابزارهای فرزکاری کاربید بر اساس عملیات واقعی انتخاب کنید تا اینکه صرفاً به شکل فرز انگشتی تکیه کنید. پوشش پوشش باید از مکانیسم خرابی غالب پیروی کند. پوشش ممکن است به مدیریت گرما، چسبندگی یا سایش ساینده کمک کند، اما نمی تواند انحراف بیش از حد ابزار، گوشه تیز بارگذاری شده توسط ضربه، یا فیکسچر ناپایدار را جبران کند. اگر ابزار در هنگام ورود تراشه می زند، قبل از فرض اینکه تغییر پوشش راه حل اصلی است، هندسه و استحکام را بررسی کنید. هر گونه توصیه پوشش باید با مواد خاص، هندسه ابزار، استراتژی خنک کننده و شرایط برش تأیید شود. داده های تامین کننده را به عنوان یک مرجع اولیه در نظر بگیرید و نتیجه را در دستگاه واقعی تأیید کنید. استراتژی پارامتر برای فرزکاری شانه ای منقطع داده های برش باید به عنوان یک مرجع اولیه برای قطر دقیق، تعداد شیار، پوشش، درجه مواد، لبه ابزار و تنظیم دستگاه در نظر گرفته شوند. یک مقدار را از عملیات فرزکاری جانبی پیوسته مستقیماً به برش شانه ای منقطع بدون تأیید منتقل نکنید. بار اوج در هنگام ورود را کنترل کنید شرایط ورود می تواند بالاترین ضربه را ایجاد کند. در جایی که هندسه اجازه می دهد، به جای یک فرورفتگی شعاعی ناگهانی، از یک رمپ، قوس یا ورود کنترل شده استفاده کنید. این تغییر ناگهانی از عدم بار به درگیری کامل را کاهش می دهد. اگر ورود مستقیم اجتناب ناپذیر است، تغذیه و درگیری شعاعی را در نقطه ورود بررسی کنید. کاهش کنترل شده در درگیری یا یک پاس رویکرد جداگانه می تواند لبه را بهتر از کاهش کل تغذیه برنامه محافظت کند. از درگیری بیش از حد تمام عرض اجتناب کنید فرزکاری شانه ای تمام عرض بار شعاعی قابل توجهی ایجاد می کند. در شرایط منقطع، بار می تواند با عبور ابزار از شکاف به شدت تغییر کند. در صورت امکان، از استراتژی درگیری شعاعی کاهش یافته برای تراشکاری استفاده کنید و یک تلرانس کنترل شده برای پرداخت باقی بگذارید. درگیری صحیح به ابزار، مواد، دستگاه و هندسه ویژگی بستگی دارد. تغییرات را با بار اسپیندل، صدا، شکل تراشه و بازرسی لبه تأیید کنید تا اینکه فرض کنید درگیری کوچکتر همیشه بهتر است. سرعت و تغذیه را یک متغیر در هر زمان تنظیم کنید اگر ابزار تراشه می زند، بلافاصله هم سرعت و هم تغذیه را کاهش ندهید. ابتدا تعیین کنید که آیا آسیب مربوط به ضربه، لرزش یا مالش است. کاهش تغذیه که بیش از حد بزرگ است می تواند تراشه نازک ایجاد کرده و مالش را افزایش دهد، در حالی که تغییر سرعت ممکن است به طور متفاوتی بر گرما و تشدید تأثیر بگذارد. یک پارامتر را در هر زمان تغییر دهید و تأثیر آن را مستند کنید. محل خرابی، ظاهر تراشه، پرداخت سطح و وضعیت ابزار را در سوابق بگنجانید. تشخیص علائم رایج خرابی تراشه زدن گوشه در فرز انگشتی مربع شدت وقفه، ورود ابزار، لرزش، آماده سازی لبه را بررسی کنید و اینکه آیا گوشه مربع ضربه کامل را تحمل می کند. اگر نقشه اجازه می دهد، یک ابزار شعاع گوشه را در مرحله تراشکاری یا نیمه پرداخت مقایسه کنید. اگر گوشه مربع اجباری است، شوک ورود را کاهش دهید و اطمینان حاصل کنید که پاس پرداخت دارای مواد ثابت است. لرزش در ابزار شعاع گوشه شعاع نیاز به استحکام را از بین نمی برد. لبه ابزار، وضعیت نگهدارنده ابزار، نگهدارنده قطعه کار، سرعت اسپیندل، عمق محوری و درگیری شعاعی را بررسی کنید. لرزش همچنین ممکن است ناشی از شعاعی باشد که الگوی درگیری نامناسبی برای مسیر ابزار فعلی ایجاد می کند. سایش ناهموار بین شیارها سایش ناهموار معمولاً به لرزش، بارگذاری نامتعادل شیار، نشیمن نامناسب نگهدارنده ابزار یا قطعه کار متحرک اشاره دارد. قبل از تغییر هندسه ابزار، شفت، کولت، نگهدارنده ابزار و تنظیم را بازرسی کنید. پرداخت شانه ضعیف پس از تراشکاری نباید از ابزار تراشکاری با گوشه آسیب دیده یا لبه ساخته شده برای پاس پرداخت حیاتی استفاده کرد. ویژگی را تمیز کنید، از ابزار پرداخت سالم استفاده کنید و تأیید کنید که تلرانس باقی مانده ثابت است. اگر پرداخت همچنان متغیر است، لرزش و نگهدارنده قطعه کار را بازرسی کنید. عمر ابزار کوتاه در نقطه سخت اگر آسیب فقط در یک مکان خاص رخ می دهد، وضعیت مواد، زنگار، هندسه منقطع یا پشتیبانی ناکافی را بررسی کنید. هندسه گوشه متفاوت ممکن است کمک کند، اما مسیر ابزار و استراتژی ورود نیز باید بررسی شوند. اشتباهات رایج برای اجتناب انتخاب ابزار مربع فقط به دلیل اینکه قطعه کار دارای گوشه 90 درجه است یک ابزار پرداخت مربع ممکن است برای ویژگی نهایی صحیح باشد اما در طول تراشکاری منقطع سنگین به طور غیرضروری آسیب پذیر است. حذف مواد را از تولید گوشه نهایی جدا کنید زمانی که فرآیند هم استحکام و هم گوشه تیز را ایجاب می کند. فرض اینکه شعاع گوشه همیشه تراشه زدن را حل می کند شعاع می تواند استحکام گوشه را بهبود بخشد، اما لبه ابزار بیش از حد، لرزش، نگهدارنده قطعه کار ناپایدار، پارامترهای ضعیف یا نگهدارنده ابزار آسیب دیده را اصلاح نمی کند. کاهش تهاجمی تغذیه پس از تراشه زدن کاهش تغذیه زیاد می تواند باعث مالش و گرما شود. تعیین کنید که آیا اولین آسیب در هنگام ورود، در طول وقفه یا در حین برش پیوسته رخ داده است قبل از ایجاد تغییرات گسترده. نادیده گرفتن نگهدارنده ابزار هندسه انتخاب شده روی کاغذ نمی تواند تمیزی ضعیف نگهدارنده ابزار، لرزش بیش از حد یا پروجکشن غیرضروری را جبران کند. نگهدارنده ابزار واقعی و تنظیم دستگاه را بررسی کنید. ترکیب الزامات تراشکاری و پرداخت یک ابزار به ندرت ترکیبی از تحمل وقفه بالا، ظرفیت حذف مواد بالا، پرداخت 90 درجه تیز و کیفیت سطح نهایی را ارائه می دهد. مشخص کنید کدام پاس مسئول هر الزام است. سوالات متداول آیا فرز انگشتی با شعاع گوشه قوی تر از فرز انگشتی مربع است؟ شعاع تیزترین تمرکز تنش گوشه را حذف می کند و می تواند مقاومت در برابر تراشه زدن موضعی را در برخی عملیات منقطع بهبود بخشد. نتیجه واقعی همچنان به مواد، آماده سازی لبه، قطر ابزار، درگیری، استحکام و پارامترها بستگی دارد. آیا باید از شعاع گوشه برای هر برش شانه ای منقطع استفاده کنم؟ خیر. اگر گوشه تیز 90 درجه مورد نیاز باشد، ممکن است همچنان برای پرداخت به فرز انگشتی مربع نیاز باشد. ابزار شعاع گوشه را می توان برای تراشکاری یا نیمه پرداخت در نظر گرفت زمانی که قطعه کار اجازه می دهد شعاع یا عملیات پرداخت ثانویه داشته باشد. چرا فرز انگشتی مربع من فقط در نقطه ورود تراشه می زند؟ ورود می تواند یک ضربه یا اوج درگیری ایجاد کند. استراتژی ورود، درگیری شعاعی، تغذیه در هنگام ورود، لرزش، پشتیبانی قطعه کار و وضعیت سطح ماده در محل ورود را بررسی کنید. آیا تغییر پوشش می تواند تراشه زدن گوشه را متوقف کند؟ فقط زمانی که خرابی غالب شامل گرما، چسبندگی یا سایش است که پوشش جدید برای کنترل آن مناسب است. پوشش نمی تواند گوشه بارگذاری شده، استحکام ضعیف، ورود ناگهانی یا درگیری بیش از حد را اصلاح کند. چه اطلاعاتی را باید هنگام درخواست توصیه فرز انگشتی ارائه دهم؟ درجه مواد، هندسه شانه و وقفه، وضعیت گوشه مورد نیاز، قطر و دسترسی ابزار، جزئیات دستگاه و نگهدارنده ابزار، پارامترهای فعلی، روش خنک کننده، الگوی سایش ابزار و عکس هایی از لبه آسیب دیده یا شانه تمام شده را ارائه دهید. نتیجه گیری انتخاب بین فرز انگشتی با شعاع گوشه و مربع برای فرزکاری شانه ای منقطع باید با الزامات قطعه کار شروع شود، سپس شدت وقفه، استحکام لبه، استحکام ابزار، درگیری و استراتژی پرداخت را در نظر بگیرد. فرز انگشتی مربع یک گوشه تیز را فراهم می کند اما تنش را در نوک ابزار متمرکز می کند. فرز انگشتی با شعاع گوشه بار را به تدریج توزیع می کند و در صورت قابل قبول بودن شعاع، می تواند تراشه زدن موضعی را کاهش دهد. برای عملیات چالش برانگیز، یک فرآیند دو مرحله ای می تواند هر دو هدف را متعادل کند: از هندسه قوی برای تراشکاری یا نیمه پرداخت منقطع استفاده کنید، سپس از ابزار مربع برای شانه نهایی زمانی که نقشه به گوشه تیز نیاز دارد استفاده کنید. پارامترها را از محدوده شروع تامین کننده بسازید، یک متغیر را در هر زمان تغییر دهید و کل فرآیند را بر روی دستگاه و نگهدارنده قطعه کار واقعی تأیید کنید. اگر فرآیند فرزکاری شانه ای شما تراشه زدن گوشه، لرزش، پرداخت ضعیف یا عمر ابزار ناپایدار را نشان می دهد، با سوپال تماس بگیرید با درجه مواد، هندسه وقفه، ابزار فعلی، لبه ابزار، پارامترها و عکس های خرابی. این اطلاعات به شناسایی یک هندسه عملی و نقطه شروع فرآیند برای تأیید روی دستگاه کمک می کند.

نحوه انتخاب آسیاب انتهای کاربید برای ماشینکاری مس و برنج مس، برنج، برنز و سایر آلیاژهای مس اغلب به عنوان موادی با برش آسان توصیف می شوند زیرا نرم تر از فولاد سخت شده هستند. این توصیف می تواند گمراه کننده باشد. آلیاژهای مس بسته به خلوص، مزاج، عناصر آلیاژی، رفتار سخت شدن کار و شکل براده می توانند مشکلات ماشینکاری بسیار متفاوتی ایجاد کنند. ابزاری که نتیجه تمیزی را در برنج ماشینکاری آزاد ایجاد می کند، ممکن است ساییده شود، لکه دار شود یا لبه های ساخته شده با درجه مس چسبنده تر ایجاد کند. برای ماشین‌کاران CNC، مهندسین فرآیند و مهندسین خرید، آسیاب قابل اعتماد آلیاژ مس با تطبیق ابزار با مکانیسم شکست واقعی شروع می‌شود. وضوح لبه، فضای فلوت، تخلیه تراشه، محل کار، مایع خنک‌کننده و اعتبارسنجی پارامتر معمولاً بیشتر از انتخاب سخت‌ترین یا گران‌ترین پوشش اهمیت دارند. این راهنما نحوه انتخاب آسیاب های انتهایی کاربید را برای ماشینکاری مس و برنج و در عین حال کاهش چسبندگی، فرز، گرما و عمر ابزار ناپایدار توضیح می دهد. چرا مس و برنج به انتخاب ابزار خاص نیاز دارند؟ آلیاژهای مس چندین ویژگی را ترکیب می کنند که بر پایداری آسیاب تأثیر می گذارد: مس به طور موثر گرما را هدایت می کند، بنابراین گرما می تواند به جای اینکه در لبه ابزار متمرکز بماند، به داخل قطعه کار حرکت کند. با این حال، مالش موضعی همچنان می تواند دمای لبه را افزایش دهد و باعث چسبندگی شود. مس خالص یا بسیار انعطاف پذیر می تواند براده های پیوسته و صمغی تولید کند که تخلیه آنها دشوار است. نمرات برنج و برنز بسیار متفاوت است. برخی تراشه های کوتاه تولید می کنند، در حالی که برخی دیگر تراشه های بلندتر یا ذرات ساینده ایجاد می کنند. یک لبه کسل کننده ممکن است به جای اینکه آن را تمیز کند، سطح را مالش و لکه دار کند. دیوارهای نازک، ویژگی‌های کوچک، و عملکرد ضعیف می‌توانند انحراف و تشکیل سوراخ را تقویت کنند. نتیجه این است که "مس" یا "برنج" اطلاعات کافی برای انتخاب ابزار نهایی نیست. آلیاژ یا درجه دقیق، سختی یا شرایط مزاج، هندسه ویژگی و الزامات تکمیلی باید قبل از استفاده از ابزار تولید تأیید شود. علائم رایج شکست در آسیاب آلیاژ مس لبه ساخته شده و چسبندگی مواد لبه ساخته شده زمانی ظاهر می شود که مس یا آلیاژ انعطاف پذیر دیگر به لبه برش بچسبد. ابزار ممکن است در ابتدای برش تیز به نظر برسد اما به تدریج توده جوش داده شده ایجاد می کند که هندسه موثر لبه را تغییر می دهد. این می تواند باعث پایان ضعیف سطح، سوراخ شدن، تغییرات ابعادی و آسیب ناگهانی لبه در هنگام جدا شدن مواد ساخته شده شود. چسبندگی اغلب با مالش، تخلیه ناکافی براده ها، لبه های کدر، ماندگاری بیش از حد، یا درمان سطحی که برای مواد مناسب نیست، تقویت می شود. تغییر به یک پوشش سخت تر بدون اصلاح مالش ممکن است مشکل را حل نکند. لکه دار شدن و پایان ضعیف سطح سطح لکه دار معمولاً نشان می دهد که ابزار به طور تمیز مواد را برش نمی دهد. علل احتمالی عبارتند از ضخامت ناکافی تراشه، لبه کسل کننده یا شدیدا تراشیده شده، فرسودگی ضعیف ابزار، ناپایداری در محل کار، یا ترکیب سرعت/تغذیه که باعث می شود ابزار به جای برش ساییده شود. برز در ورودی و خروجی زمانی که لبه برش مواد را در خروجی دور می کند، مس و برنج می توانند فرز ایجاد کنند. شکل گیری سوراخ تحت تأثیر وضوح ابزار، درگیری شعاعی، جهت تغذیه، پشتیبانی قطعه کار و وضعیت لبه قرار می گیرد. یک پاس نهایی ممکن است باعث کاهش فرورفتگی ها شود، اما علت اصلی همچنان باید در مسیر ابزار و انتخاب ابزار بررسی شود. لبه برش خورده یا شکست غیرمنتظره ابزار براده‌شدن لبه‌های کاربید در آسیاب آلیاژ مس همیشه به دلیل ماده‌ای که خیلی سخت است ایجاد نمی‌شود. بریدگی های قطع شده، شل بودن محل کار، ریزش بیش از حد، انحراف دیواره نازک، برخورد، و تراشه های به دام افتاده می توانند بارهای ضربه ای ایجاد کنند که به لبه آسیب می رساند. اگر براده بر روی یک فلوت متمرکز شده است، قبل از تغییر درجه کاربید، خروجی و تعادل تنظیم را بررسی کنید. بسته بندی و برش تراشه تراشه های مسی بلند می توانند در یک جیب، شکاف یا حفره باریک باقی بمانند. پس از برش مجدد، گرما و بار اضافی ایجاد می کنند و احتمال خراشیدگی لبه و سطح را افزایش می دهند. هندسه ابزار و جهت هوا یا خنک کننده باید با در نظر گرفتن حرکت تراشه، به ویژه در ویژگی های عمیق انتخاب شود. هندسه فلوت و وضوح لبه فضای کافی برای تراشه را برای عملیات انتخاب کنید نمرات مس و برنج انعطاف پذیر ممکن است به فضای فلوت سخاوتمندانه ای نیاز داشته باشند تا تراشه ها بتوانند قبل از برش مجدد منطقه برش را ترک کنند. هنگامی که تخلیه تراشه محدودیت اصلی است، ابزار کم شمار فلوت می تواند مفید باشد، اما شمارش صحیح فلوت نیز به صلبیت، درگیری، تغذیه، پایان و هندسه ویژگی بستگی دارد. برای یک جیب یا شکاف عمیق، مسیر ابزار و هندسه ای را که مسیر تراشه واضحی را ارائه می دهد، اولویت بندی کنید. برای یک پاس پایانی سبک، اگر کیفیت سطح مورد نیاز را بدون ایجاد مالش بیش از حد فراهم کند، ممکن است یک پیکربندی فلوت متفاوت ترجیح داده شود. لبه برش تمیز و تیز را ترجیح دهید لبه تیز به طور کلی به برش مس و برنج کمک می کند تا اینکه آنها را فشار دهد یا لکه دار کند. گرد شدن بیش از حد لبه ها می تواند مالش و گرما را افزایش دهد. با این حال، وضوح باید در برابر خطر آسیب لبه در برش های قطع شده، سطوح ریخته گری، اجزای ساینده یا وسایل ناپایدار متعادل شود. بهترین آماده سازی لبه وابسته به کاربرد است. یک برش نهایی پایدار ممکن است از لبه بسیار تیز بهره مند شود، در حالی که عملیات زبری با خطر ضربه ممکن است به تقویت لبه کنترل شده نیاز داشته باشد. هنگام مقایسه ابزارها به جای قضاوت فقط بر اساس عنوان محصول، آماده سازی لبه مورد نظر را درخواست کنید. فلوت های صیقلی و سطوح راک را در نظر بگیرید سطح صاف و فلوت می تواند اصطکاک را کاهش دهد و به جدا شدن تراشه ها از لبه برش کمک کند. این امر به ویژه زمانی مرتبط است که مواد تمایل به چسبیدن دارند یا زمانی که ابزار در یک حفره باریک با فاصله تراشه محدود استفاده می شود. پولیش به تنهایی جایگزین نیاز به حجم مناسب فلوت، خنک کننده یا انفجار هوا نمی شود، اما می تواند از حمل و نقل تمیزتر تراشه پشتیبانی کند. ملاحظات پوشش و بستر کاربردهای آلیاژ مس همیشه از همان پوشش هایی که برای فولاد سخت شده استفاده می شود بهره نمی برند. مسئله غالب ممکن است چسبندگی و اصطکاک باشد تا اکسیداسیون یا سایش در دمای بالا. در برخی از کاربردها، کاربید صیقلی بدون پوشش مناسب است زیرا سطح تیز و کم اصطکاک مهمتر از یک لایه پوشش سخت است. برای آلیاژهای مس ساینده، گریدهای برنز، یا مواد حاوی ذرات سخت، پوشش یا بستر انتخاب شده برای مقاومت در برابر سایش ممکن است مفید باشد. انتخاب صحیح به آلیاژ دقیق و حالت شکست بستگی دارد. تصور نکنید که پوششی که برای فولاد سخت شده به بازار عرضه می شود، به طور خودکار ماشینکاری مس را بهبود می بخشد، و فرض نکنید که ابزار بدون پوشش برای هر آلیاژ برنز یا پر شده، صحیح است. هنگام مقایسه ابزارهای مسی باآسیاب پایانی برای آلومینیوم، از ابزار آلومینیومی فقط به عنوان مرجع استفاده کنید، نه به عنوان جایگزین خودکار. هر دو گروه مواد می توانند مستعد چسبندگی باشند، اما شکل دقیق تراشه، شرایط لبه و نیاز سطح ممکن است متفاوت باشد. استراتژی پارامتر برای آسیاب مس و برنج با ابزار واقعی و آلیاژ شروع کنید برش داده ها باید به عنوان یک مرجع شروع در نظر گرفته شود، نه یک تنظیم تضمین شده. سرعت مناسب، تغذیه، درگیری شعاعی و عمق محوری به قطر ابزار، تعداد فلوت، چسبندگی، استحکام دستگاه، محل کار، درجه آلیاژ و شرایط خنک کننده یا انفجار هوا بستگی دارد. قبل از تبدیل کردن آن به یک فرآیند استاندارد، محدوده شروع را در ماشین واقعی اعتبار سنجی کنید. از مالش و ساکن بپرهیزید اگر ابزار زمان زیادی را صرف لغزش روی سطح کند، احتمال چسبندگی و لکه دار شدن آن بیشتر می شود. بررسی کنید که آیا مسیر ابزار شامل سکون در گوشه‌ها، درگیری شعاعی بیش از حد، یا مقدار خوراکی است که برای هندسه لبه انتخاب‌شده بسیار کم است. یک بار تراشه کنترل شده و متوسط ​​معمولاً به برشی که مالش غالب است ترجیح داده می شود، اما مقدار دقیق آن باید برای ابزار و مواد تأیید شود. کنترل تخلیه تراشه هوا یا مایع خنک‌کننده را هدایت کنید تا تراشه‌ها به جای فشار دادن به داخل جیب، از ناحیه برش دور شوند. اگر تراشه ها طولانی هستند، حجم فلوت، درگیری مسیر ابزار و شرایطی که تشکیل تراشه را تعیین می کند را بررسی کنید. افزایش فشار سیال بدون اصلاح جهت نازل یا مسیر تراشه ممکن است بهبود کمی ایجاد کند. تغییر یک متغیر در یک زمان هنگام عیب‌یابی لبه‌های ساخته‌شده، فرورفتگی‌ها یا روکش ضعیف، هر بار فقط یک متغیر اصلی را تغییر دهید: هندسه ابزار، پوشش، سرعت، تغذیه، درگیری یا تخلیه تراشه. نتیجه را مستند کنید. این باعث می شود به جای نسبت دادن هر تغییر به آخرین ابزار خریداری شده، بهبود واقعی را شناسایی کنید. نگهداری ابزار، کار، و ثبات ویژگی حتی یک ابزار خوب انتخاب شده ممکن است زمانی که راه اندازی ناپایدار باشد شکست بخورد. خروجی ابزار، تمیزی نگهدارنده، طول گیره و کوتاه ترین برجستگی ابزار عملی را بررسی کنید. اجزای نازک مسی و دیوارهای بدون تکیه گاه می توانند تحت فشار برش منحرف شوند و بریدگی یا خطای ابعادی را که شبیه مشکل ابزار به نظر می رسد، بر جای بگذارند. برای سوراخ ها و عملیات تکمیل، فرآیند فرز را بامته های کاربیدوریمرهای کاربید. یک پیش سوراخ ضعیف یا ورودی ناپایدار می تواند عملکرد ابزار تکمیل را کاهش دهد حتی زمانی که خود ریمر مناسب باشد. انتخاب عملی و دنباله عیب یابی درجه و شرایط دقیق مس، برنج، برنز یا آلیاژ مس را تأیید کنید. شکست غالب را شناسایی کنید: چسبندگی، فرورفتگی، پرداخت ضعیف، بسته بندی تراشه، بریدگی، یا رانش ابعادی. تعداد فلوت و فضای تراشه را بر اساس درگیری و سفر تراشه انتخاب کنید، نه تنها بر اساس تعداد فلوت. وضوح لبه، سطح چنگک، پولیش فلوت، پوشش و بستر را با هم مرور کنید. خروجی، برآمدگی، محل کار و پشتیبانی از دیوار نازک را بررسی کنید. یک فرآیند شروع محافظه کارانه ایجاد کنید و آن را در راه اندازی واقعی تأیید کنید. هر بار یک متغیر را تنظیم کنید و شکل تراشه، پایان، وضعیت سوراخ، رفتار بار، و سایش ابزار را ثبت کنید. اشتباهات رایجی که باید از آنها اجتناب کنید در نظر گرفتن تمام آلیاژهای مس به عنوان مس خالص برنج، برنز و آلیاژهای تخصصی مس می توانند براده ها و مکانیسم های سایش بسیار متفاوتی تولید کنند. توصیه برای یک نمره نباید به طور خودکار به دیگری منتقل شود. انتخاب پوشش قبل از شناسایی حالت شکست اگر چسبندگی مسئله اصلی باشد، اصطکاک و وضوح لبه ممکن است قبل از عملکرد پوشش حرارتی مستحق توجه باشد. اگر سایش غالب باشد، محلول ممکن است به یک بستر متفاوت یا پوشش مقاوم در برابر سایش نیاز داشته باشد. ابتدا تشخیص دهید. استفاده از ابزار کسل کننده برای عملیات تکمیلی یک لبه فرسوده می تواند ساییده شود، لکه دار شود و حتی زمانی که ابزار هنوز قابل استفاده به نظر می رسد، سوراخ ایجاد کند. ابزار را بر اساس سطح مورد نیاز و نتیجه ابعادی، نه تنها بر اساس شکستگی قابل مشاهده، تعویض یا بازسازی کنید. نادیده گرفتن سفر با تراشه در جیب ها و شکاف ها تراشه های بلندی که در حفره باقی می مانند دوباره بریده می شوند. جهت مسیر ابزار، فضای فلوت، انفجار هوا، محل قرارگیری مایع خنک کننده و توانایی دستگاه برای پاکسازی تراشه ها را بررسی کنید. کپی کردن پارامترها از فولاد یا آلومینیوم بدون اعتبارسنجی رفتار آلیاژ مس با فولاد یا آلومینیوم یکسان نیست. از داده های تامین کننده به عنوان مرجع شروع استفاده کنید و فرآیند را در ماشین، محل کار و درجه مواد واقعی تایید کنید. سوالات متداول چه نوع آسیاب انتهایی کاربید معمولاً برای مس استفاده می شود؟ یک ابزار تیز و کم اصطکاک با فضای تراشه مناسب اغلب برای مس در نظر گرفته می شود، اما تعداد صحیح فلوت، آماده سازی لبه، پوشش و بستر به آلیاژ و عملکرد دقیق بستگی دارد. انتخاب را در برابر درجه مواد و هندسه ویژگی تأیید کنید. چرا مس بر روی ابزار لبه ایجاد می کند؟ لبه ساخته شده معمولاً با چسبندگی، مالش، غلظت گرما، تخلیه ضعیف براده یا شرایط لبه ای که برای مواد مناسب نیست همراه است. قبل از تغییر پوشش به تنهایی، وضوح، پولیش فلوت، درگیری مسیر ابزار و پارامترهای معتبر را بررسی کنید. آیا آسیاب انتهایی کاربید بدون پوشش برای آلیاژهای برنج و مس مناسب است؟ این می تواند در برخی از کاربردها که لبه تیز، صیقلی و کم اصطکاک در اولویت هستند، مناسب باشد. آلیاژهای برنز ساینده یا مس پر شده ممکن است به استراتژی سایش متفاوتی نیاز داشته باشند. توصیه دقیق باید برای درجه خاص و حالت خرابی تأیید شود. چگونه می توانم هنگام آسیاب مس فرز را کاهش دهم؟ وضوح ابزار، خروجی، درگیری خروجی، پشتیبانی قطعه کار، درگیری شعاعی و جهت تغذیه را بررسی کنید. یک پاس نهایی ممکن است کمک کند، اما کاهش سوراخ معمولاً زمانی قابل اعتمادتر است که لبه و مسیر ابزار از ابتدا ثابت باشند. هنگام درخواست توصیه ابزار آلیاژ مس چه اطلاعاتی را باید ارائه دهم؟ آلیاژ و شرایط دقیق، قطر ابزار و تعداد فلوت، هندسه ویژگی، برآمدگی ابزار، جزئیات ماشین و نگهدارنده، پارامترهای جریان، روش خنک‌کننده یا انفجار هوا، شکل تراشه و عکس‌هایی از پایان یا لبه فرسوده را ارائه دهید. نتیجه گیری انتخاب آسیاب انتهایی کاربید برای ماشینکاری مس و برنج به چیزی بیش از انتخاب یک ابزار استاندارد برای یک ماده نرم نیاز دارد. بهترین نقطه شروع شناسایی آلیاژ، حالت خرابی، رفتار تراشه و پایداری راه اندازی است. هندسه تیز و مناسب، فضای کافی براده، اصطکاک کنترل شده، تخلیه قابل اطمینان، و پارامترهای معتبر با هم کار می کنند تا لبه های ساخته شده، سوراخ ها، لکه گیری، براده برداری و عمر ابزار ناسازگار را کاهش دهند. اگر عملیات مسی یا برنجی شما دارای مشکلات چسبندگی، سوراخ شدن، تخلیه براده، پرداخت سطحی، یا عمر ابزار است،با سوپال تماس بگیریدبا درجه مواد، هندسه ویژگی، ابزار فعلی، پارامترها و عکس های خرابی. این اطلاعات به ارزیابی یک ابزار عملی و نقطه شروع فرآیند برای اعتبار سنجی روی ماشین کمک می کند.