فرزکاری شانه ای منقطع یکی از عملیاتی است که هندسه فرز انگشتی مستقیماً بر پایداری لبه تأثیر می گذارد. هنگامی که ابزار برش به طور مکرر وارد و از قطعه کار خارج می شود، از شکاف ها عبور می کند یا با مواد ناهموار روبرو می شود، هر دندانه به جای یک برش پیوسته و صاف، بار متغیری را تجربه می کند. فرز انگشتی با انتهای مربع می تواند یک شانه تیز 90 درجه تولید کند، در حالی که فرز انگشتی با شعاع گوشه می تواند بار را در اطراف گوشه ابزار توزیع کرده و تنش موضعی را کاهش دهد. انتخاب بین آنها بیش از بررسی الزامات نقشه کشی نیاز دارد.
برای ماشین کاران CNC، مهندسان فرآیند و مهندسان خرید، تصمیم صحیح به تعادل بین تعریف گوشه مورد نیاز، شدت وقفه، استحکام ابزار، مواد، درگیری و استراتژی پرداخت بستگی دارد. این راهنما هندسه های مربع و شعاع گوشه را برای فرزکاری شانه ای منقطع مقایسه می کند و توضیح می دهد که چگونه تراشه زدن لبه، لرزش، پرداخت ضعیف و عمر ابزار ناپایدار را تشخیص دهیم.
در یک برش فرزکاری جانبی پیوسته، لبه برش وارد قطعه کار می شود و به روشی نسبتاً قابل پیش بینی درگیر باقی می ماند. در عملیات شانه ای منقطع، لبه ممکن است با یک شیار، سوراخ متقاطع، ناهمواری ریخته گری، سطح فورج شده، جیب قبلی یا مرز باز روبرو شود. هر وقفه نیرو را تغییر می دهد و می تواند در هنگام ورود یا خروج ضربه ایجاد کند.
شرایط پرخطر معمولاً شامل موارد زیر است:
بنابراین، یک ابزار می تواند حتی زمانی که بار برش متوسط قابل قبول به نظر می رسد، از کار بیفتد. بار ضربه اوج، نه فقط بار اسپیندل متوسط، ممکن است تعیین کند که آیا لبه زنده می ماند یا خیر.
یک فرز انگشتی با انتهای مربع انتخاب طبیعی است زمانی که قطعه کار به یک شانه داخلی تیز یا یک شیار با کف صاف نیاز دارد. هندسه آن می تواند یک گوشه 90 درجه مشخص تولید کند بدون اینکه شعاع برنامه ریزی شده ای در پایین دیوار باقی بگذارد.
فرز انگشتی با انتهای مربع اغلب در نظر گرفته می شود زمانی که:
یک ابزار مربع می تواند در فرزکاری منقطع به خوبی عمل کند زمانی که لبه به درستی پشتیبانی می شود و درگیری کنترل می شود. نباید صرفاً به دلیل منقطع بودن برش رد شود؛ شدت و محل وقفه مهم است.
گوشه ابزار یک تمرکز تنش است. در حین برش منقطع، گوشه ممکن است هنگام ورود به ماده، ضربه ناگهانی را تحمل کند. اگر ابزار نیز منحرف شود، گوشه می تواند بار بیشتری نسبت به سایر شیارها دریافت کند. نتایج معمول شامل تراشه زدن گوشه، ظاهر شدن یک شعاع کوچک روی قطعه کار پس از سایش، علائم لرزش یا تغییر ناگهانی در پرداخت سطح است.
یک گوشه تیز همچنین می تواند به نقاط سخت، زنگار و حرکت دیواره نازک حساس باشد. اگر خرابی در گوشه متمرکز باشد در حالی که لبه های برش جانبی نسبتاً سالم باقی می مانند، قبل از تغییر صرفاً پوشش، باید هندسه و درگیری بررسی شود.
یک فرز انگشتی با شعاع گوشه شامل یک شعاع کنترل شده بین سطح انتهایی و لبه برش محیطی است. شعاع شکننده ترین گوشه تیز را حذف کرده و بار برش را در ناحیه بزرگتری از نوک ابزار توزیع می کند.
ابزار شعاع گوشه اغلب در نظر گرفته می شود زمانی که:
شعاع لرزش یا شرایط نامناسب تنظیم را از بین نمی برد، اما می تواند شدت ضربه موضعی گوشه را کاهش دهد. همچنین ممکن است تحمل ابزار را در برابر درگیری متناوب در مقایسه با ابزار گوشه تیز مشابه بهبود بخشد.
محدودیت اصلی سرراست است: شعاع گوشه، شعاعی را روی شانه تمام شده باقی می گذارد. اگر قطعه کار به یک گوشه داخلی تیز 90 درجه نیاز دارد، ممکن است لازم باشد شعاع با یک عملیات ثانویه حذف شود یا با یک ابزار پرداخت مربع جایگزین شود.
شعاع گوشه همچنین می تواند درگیری و ناحیه تماس مؤثر را تغییر دهد. باید همراه با عمق محوری، درگیری شعاعی، قطر ابزار و پرداخت سطح مورد نیاز ارزیابی شود تا اینکه صرفاً بر اساس اندازه شعاع انتخاب شود.
ابتدا مشخص کنید که آیا گوشه داخلی تیز از نظر عملکردی مورد نیاز است یا صرفاً به عنوان یک ویژگی اسمی نشان داده شده است. اگر شعاع کوچک قابل قبول است، ابزار شعاع گوشه می تواند یک فرآیند تراشکاری یا نیمه پرداخت قوی تر را ارائه دهد. اگر گوشه تیز ضروری است، در صورت امکان از ابزار مربع استفاده کنید یا یک توالی تراشکاری و پرداخت را برنامه ریزی کنید که بار روی لبه مربع نهایی را کنترل کند.
همه وقفه ها اثر یکسانی ندارند. یک مرز باز قابل پیش بینی ممکن است آسان تر از یک پوست ریخته گری سخت یا یک سطح فورج شده نامنظم مدیریت شود. سوراخ های متقاطع و شیارها می توانند ضربه مکرر را در یک مکان شناخته شده ایجاد کنند، در حالی که مواد ناهموار می توانند بار را غیرقابل پیش بینی کنند.
محل اولین آسیب را ثبت کنید. اگر تراشه زدن در هر نقطه ورود شروع می شود، ممکن است مشکل استراتژی ضربه یا ورود باشد. اگر فقط در بخش خاصی از قطعه کار ظاهر می شود، وضعیت مواد و پشتیبانی در آن مکان را بررسی کنید.
برای تراشکاری و نیمه پرداخت، پشتیبانی اضافی گوشه شعاع می تواند در زمانی که عملیات منقطع است ارزشمند باشد. برای پرداخت، اگر مشخصات گوشه آن را ایجاب می کند و تنظیم می تواند درگیری پایدار را حفظ کند، ممکن است ابزار مربع ترجیح داده شود.
یک فرآیند عملی ممکن است از ابزار شعاع گوشه برای حذف مواد استفاده کند، و سپس از فرز انگشتی مربع برای شانه نهایی استفاده کند. این دو ابزار نباید به طور خودکار از شرایط برش یکسانی استفاده کنند؛ ابزار پرداخت ممکن است به درگیری متفاوتی و پاس کنترل شده تری نیاز داشته باشد.
یک لبه کاملاً تیز ممکن است نیروی برش را در برخی مواد کاهش دهد، اما در برابر ضربه آسیب پذیر است. یک لبه کمی تقویت شده ممکن است پایداری بهتری در برش های منقطع ایجاد کند، اگرچه تیز کردن بیش از حد لبه می تواند باعث مالش و گرما شود. آماده سازی لبه مناسب به قطعه کار، شدت وقفه، قطر ابزار و عملیات بستگی دارد.
هنگام مقایسه ابزارها، اطلاعات مربوط به آماده سازی لبه را درخواست کنید تا اینکه صرفاً تعداد شیار یا نام پوشش را ارزیابی کنید. دو ابزار با توضیحات مشابه ممکن است رفتار متفاوتی داشته باشند اگر آماده سازی لبه و زیرلایه کاربید آنها متفاوت باشد.
مارپیچ و تعداد شیار بر جهت نیرو، تخلیه تراشه و تعداد دندانه هایی که بار را به اشتراک می گذارند تأثیر می گذارد. تعداد شیار بیشتر ممکن است ظرفیت تغذیه را در یک پاس پرداخت شعاعی سبک پشتیبانی کند، در حالی که عملیات تراشکاری یا منقطع ممکن است به فضای تراشه بیشتر و هسته قوی تر نیاز داشته باشد.
تعادل مناسب به مواد و درگیری بستگی دارد. ابزاری با فضای شیار ناکافی ممکن است تراشه ها را دوباره برش دهد، در حالی که ابزاری با هسته بسیار نازک ممکن است مقاومت در برابر ضربه نداشته باشد. از طیف وسیع تر ابزارهای فرزکاری کاربید بر اساس عملیات واقعی انتخاب کنید تا اینکه صرفاً به شکل فرز انگشتی تکیه کنید.
پوشش باید از مکانیسم خرابی غالب پیروی کند. پوشش ممکن است به مدیریت گرما، چسبندگی یا سایش ساینده کمک کند، اما نمی تواند انحراف بیش از حد ابزار، گوشه تیز بارگذاری شده توسط ضربه، یا فیکسچر ناپایدار را جبران کند. اگر ابزار در هنگام ورود تراشه می زند، قبل از فرض اینکه تغییر پوشش راه حل اصلی است، هندسه و استحکام را بررسی کنید.
هر گونه توصیه پوشش باید با مواد خاص، هندسه ابزار، استراتژی خنک کننده و شرایط برش تأیید شود. داده های تامین کننده را به عنوان یک مرجع اولیه در نظر بگیرید و نتیجه را در دستگاه واقعی تأیید کنید.
داده های برش باید به عنوان یک مرجع اولیه برای قطر دقیق، تعداد شیار، پوشش، درجه مواد، لبه ابزار و تنظیم دستگاه در نظر گرفته شوند. یک مقدار را از عملیات فرزکاری جانبی پیوسته مستقیماً به برش شانه ای منقطع بدون تأیید منتقل نکنید.
شرایط ورود می تواند بالاترین ضربه را ایجاد کند. در جایی که هندسه اجازه می دهد، به جای یک فرورفتگی شعاعی ناگهانی، از یک رمپ، قوس یا ورود کنترل شده استفاده کنید. این تغییر ناگهانی از عدم بار به درگیری کامل را کاهش می دهد.
اگر ورود مستقیم اجتناب ناپذیر است، تغذیه و درگیری شعاعی را در نقطه ورود بررسی کنید. کاهش کنترل شده در درگیری یا یک پاس رویکرد جداگانه می تواند لبه را بهتر از کاهش کل تغذیه برنامه محافظت کند.
فرزکاری شانه ای تمام عرض بار شعاعی قابل توجهی ایجاد می کند. در شرایط منقطع، بار می تواند با عبور ابزار از شکاف به شدت تغییر کند. در صورت امکان، از استراتژی درگیری شعاعی کاهش یافته برای تراشکاری استفاده کنید و یک تلرانس کنترل شده برای پرداخت باقی بگذارید.
درگیری صحیح به ابزار، مواد، دستگاه و هندسه ویژگی بستگی دارد. تغییرات را با بار اسپیندل، صدا، شکل تراشه و بازرسی لبه تأیید کنید تا اینکه فرض کنید درگیری کوچکتر همیشه بهتر است.
اگر ابزار تراشه می زند، بلافاصله هم سرعت و هم تغذیه را کاهش ندهید. ابتدا تعیین کنید که آیا آسیب مربوط به ضربه، لرزش یا مالش است. کاهش تغذیه که بیش از حد بزرگ است می تواند تراشه نازک ایجاد کرده و مالش را افزایش دهد، در حالی که تغییر سرعت ممکن است به طور متفاوتی بر گرما و تشدید تأثیر بگذارد.
یک پارامتر را در هر زمان تغییر دهید و تأثیر آن را مستند کنید. محل خرابی، ظاهر تراشه، پرداخت سطح و وضعیت ابزار را در سوابق بگنجانید.
شدت وقفه، ورود ابزار، لرزش، آماده سازی لبه را بررسی کنید و اینکه آیا گوشه مربع ضربه کامل را تحمل می کند. اگر نقشه اجازه می دهد، یک ابزار شعاع گوشه را در مرحله تراشکاری یا نیمه پرداخت مقایسه کنید. اگر گوشه مربع اجباری است، شوک ورود را کاهش دهید و اطمینان حاصل کنید که پاس پرداخت دارای مواد ثابت است.
شعاع نیاز به استحکام را از بین نمی برد. لبه ابزار، وضعیت نگهدارنده ابزار، نگهدارنده قطعه کار، سرعت اسپیندل، عمق محوری و درگیری شعاعی را بررسی کنید. لرزش همچنین ممکن است ناشی از شعاعی باشد که الگوی درگیری نامناسبی برای مسیر ابزار فعلی ایجاد می کند.
سایش ناهموار معمولاً به لرزش، بارگذاری نامتعادل شیار، نشیمن نامناسب نگهدارنده ابزار یا قطعه کار متحرک اشاره دارد. قبل از تغییر هندسه ابزار، شفت، کولت، نگهدارنده ابزار و تنظیم را بازرسی کنید.
نباید از ابزار تراشکاری با گوشه آسیب دیده یا لبه ساخته شده برای پاس پرداخت حیاتی استفاده کرد. ویژگی را تمیز کنید، از ابزار پرداخت سالم استفاده کنید و تأیید کنید که تلرانس باقی مانده ثابت است. اگر پرداخت همچنان متغیر است، لرزش و نگهدارنده قطعه کار را بازرسی کنید.
اگر آسیب فقط در یک مکان خاص رخ می دهد، وضعیت مواد، زنگار، هندسه منقطع یا پشتیبانی ناکافی را بررسی کنید. هندسه گوشه متفاوت ممکن است کمک کند، اما مسیر ابزار و استراتژی ورود نیز باید بررسی شوند.
یک ابزار پرداخت مربع ممکن است برای ویژگی نهایی صحیح باشد اما در طول تراشکاری منقطع سنگین به طور غیرضروری آسیب پذیر است. حذف مواد را از تولید گوشه نهایی جدا کنید زمانی که فرآیند هم استحکام و هم گوشه تیز را ایجاب می کند.
شعاع می تواند استحکام گوشه را بهبود بخشد، اما لبه ابزار بیش از حد، لرزش، نگهدارنده قطعه کار ناپایدار، پارامترهای ضعیف یا نگهدارنده ابزار آسیب دیده را اصلاح نمی کند.
کاهش تغذیه زیاد می تواند باعث مالش و گرما شود. تعیین کنید که آیا اولین آسیب در هنگام ورود، در طول وقفه یا در حین برش پیوسته رخ داده است قبل از ایجاد تغییرات گسترده.
هندسه انتخاب شده روی کاغذ نمی تواند تمیزی ضعیف نگهدارنده ابزار، لرزش بیش از حد یا پروجکشن غیرضروری را جبران کند. نگهدارنده ابزار واقعی و تنظیم دستگاه را بررسی کنید.
یک ابزار به ندرت ترکیبی از تحمل وقفه بالا، ظرفیت حذف مواد بالا، پرداخت 90 درجه تیز و کیفیت سطح نهایی را ارائه می دهد. مشخص کنید کدام پاس مسئول هر الزام است.
شعاع تیزترین تمرکز تنش گوشه را حذف می کند و می تواند مقاومت در برابر تراشه زدن موضعی را در برخی عملیات منقطع بهبود بخشد. نتیجه واقعی همچنان به مواد، آماده سازی لبه، قطر ابزار، درگیری، استحکام و پارامترها بستگی دارد.
خیر. اگر گوشه تیز 90 درجه مورد نیاز باشد، ممکن است همچنان برای پرداخت به فرز انگشتی مربع نیاز باشد. ابزار شعاع گوشه را می توان برای تراشکاری یا نیمه پرداخت در نظر گرفت زمانی که قطعه کار اجازه می دهد شعاع یا عملیات پرداخت ثانویه داشته باشد.
ورود می تواند یک ضربه یا اوج درگیری ایجاد کند. استراتژی ورود، درگیری شعاعی، تغذیه در هنگام ورود، لرزش، پشتیبانی قطعه کار و وضعیت سطح ماده در محل ورود را بررسی کنید.
فقط زمانی که خرابی غالب شامل گرما، چسبندگی یا سایش است که پوشش جدید برای کنترل آن مناسب است. پوشش نمی تواند گوشه بارگذاری شده، استحکام ضعیف، ورود ناگهانی یا درگیری بیش از حد را اصلاح کند.
درجه مواد، هندسه شانه و وقفه، وضعیت گوشه مورد نیاز، قطر و دسترسی ابزار، جزئیات دستگاه و نگهدارنده ابزار، پارامترهای فعلی، روش خنک کننده، الگوی سایش ابزار و عکس هایی از لبه آسیب دیده یا شانه تمام شده را ارائه دهید.
انتخاب بین فرز انگشتی با شعاع گوشه و مربع برای فرزکاری شانه ای منقطع باید با الزامات قطعه کار شروع شود، سپس شدت وقفه، استحکام لبه، استحکام ابزار، درگیری و استراتژی پرداخت را در نظر بگیرد. فرز انگشتی مربع یک گوشه تیز را فراهم می کند اما تنش را در نوک ابزار متمرکز می کند. فرز انگشتی با شعاع گوشه بار را به تدریج توزیع می کند و در صورت قابل قبول بودن شعاع، می تواند تراشه زدن موضعی را کاهش دهد.
برای عملیات چالش برانگیز، یک فرآیند دو مرحله ای می تواند هر دو هدف را متعادل کند: از هندسه قوی برای تراشکاری یا نیمه پرداخت منقطع استفاده کنید، سپس از ابزار مربع برای شانه نهایی زمانی که نقشه به گوشه تیز نیاز دارد استفاده کنید. پارامترها را از محدوده شروع تامین کننده بسازید، یک متغیر را در هر زمان تغییر دهید و کل فرآیند را بر روی دستگاه و نگهدارنده قطعه کار واقعی تأیید کنید.
اگر فرآیند فرزکاری شانه ای شما تراشه زدن گوشه، لرزش، پرداخت ضعیف یا عمر ابزار ناپایدار را نشان می دهد، با سوپال تماس بگیرید با درجه مواد، هندسه وقفه، ابزار فعلی، لبه ابزار، پارامترها و عکس های خرابی. این اطلاعات به شناسایی یک هندسه عملی و نقطه شروع فرآیند برای تأیید روی دستگاه کمک می کند.