مس، برنج، برنز و سایر آلیاژهای مس اغلب به عنوان موادی با برش آسان توصیف می شوند زیرا نرم تر از فولاد سخت شده هستند. این توصیف می تواند گمراه کننده باشد. آلیاژهای مس بسته به خلوص، مزاج، عناصر آلیاژی، رفتار سخت شدن کار و شکل براده می توانند مشکلات ماشینکاری بسیار متفاوتی ایجاد کنند. ابزاری که نتیجه تمیزی را در برنج ماشینکاری آزاد ایجاد می کند، ممکن است ساییده شود، لکه دار شود یا لبه های ساخته شده با درجه مس چسبنده تر ایجاد کند.
برای ماشینکاران CNC، مهندسین فرآیند و مهندسین خرید، آسیاب قابل اعتماد آلیاژ مس با تطبیق ابزار با مکانیسم شکست واقعی شروع میشود. وضوح لبه، فضای فلوت، تخلیه تراشه، محل کار، مایع خنککننده و اعتبارسنجی پارامتر معمولاً بیشتر از انتخاب سختترین یا گرانترین پوشش اهمیت دارند. این راهنما نحوه انتخاب آسیاب های انتهایی کاربید را برای ماشینکاری مس و برنج و در عین حال کاهش چسبندگی، فرز، گرما و عمر ابزار ناپایدار توضیح می دهد.
آلیاژهای مس چندین ویژگی را ترکیب می کنند که بر پایداری آسیاب تأثیر می گذارد:
نتیجه این است که "مس" یا "برنج" اطلاعات کافی برای انتخاب ابزار نهایی نیست. آلیاژ یا درجه دقیق، سختی یا شرایط مزاج، هندسه ویژگی و الزامات تکمیلی باید قبل از استفاده از ابزار تولید تأیید شود.
لبه ساخته شده زمانی ظاهر می شود که مس یا آلیاژ انعطاف پذیر دیگر به لبه برش بچسبد. ابزار ممکن است در ابتدای برش تیز به نظر برسد اما به تدریج توده جوش داده شده ایجاد می کند که هندسه موثر لبه را تغییر می دهد. این می تواند باعث پایان ضعیف سطح، سوراخ شدن، تغییرات ابعادی و آسیب ناگهانی لبه در هنگام جدا شدن مواد ساخته شده شود.
چسبندگی اغلب با مالش، تخلیه ناکافی براده ها، لبه های کدر، ماندگاری بیش از حد، یا درمان سطحی که برای مواد مناسب نیست، تقویت می شود. تغییر به یک پوشش سخت تر بدون اصلاح مالش ممکن است مشکل را حل نکند.
سطح لکه دار معمولاً نشان می دهد که ابزار به طور تمیز مواد را برش نمی دهد. علل احتمالی عبارتند از ضخامت ناکافی تراشه، لبه کسل کننده یا شدیدا تراشیده شده، فرسودگی ضعیف ابزار، ناپایداری در محل کار، یا ترکیب سرعت/تغذیه که باعث می شود ابزار به جای برش ساییده شود.
زمانی که لبه برش مواد را در خروجی دور می کند، مس و برنج می توانند فرز ایجاد کنند. شکل گیری سوراخ تحت تأثیر وضوح ابزار، درگیری شعاعی، جهت تغذیه، پشتیبانی قطعه کار و وضعیت لبه قرار می گیرد. یک پاس نهایی ممکن است باعث کاهش فرورفتگی ها شود، اما علت اصلی همچنان باید در مسیر ابزار و انتخاب ابزار بررسی شود.
برادهشدن لبههای کاربید در آسیاب آلیاژ مس همیشه به دلیل مادهای که خیلی سخت است ایجاد نمیشود. بریدگی های قطع شده، شل بودن محل کار، ریزش بیش از حد، انحراف دیواره نازک، برخورد، و تراشه های به دام افتاده می توانند بارهای ضربه ای ایجاد کنند که به لبه آسیب می رساند. اگر براده بر روی یک فلوت متمرکز شده است، قبل از تغییر درجه کاربید، خروجی و تعادل تنظیم را بررسی کنید.
تراشه های مسی بلند می توانند در یک جیب، شکاف یا حفره باریک باقی بمانند. پس از برش مجدد، گرما و بار اضافی ایجاد می کنند و احتمال خراشیدگی لبه و سطح را افزایش می دهند. هندسه ابزار و جهت هوا یا خنک کننده باید با در نظر گرفتن حرکت تراشه، به ویژه در ویژگی های عمیق انتخاب شود.
نمرات مس و برنج انعطاف پذیر ممکن است به فضای فلوت سخاوتمندانه ای نیاز داشته باشند تا تراشه ها بتوانند قبل از برش مجدد منطقه برش را ترک کنند. هنگامی که تخلیه تراشه محدودیت اصلی است، ابزار کم شمار فلوت می تواند مفید باشد، اما شمارش صحیح فلوت نیز به صلبیت، درگیری، تغذیه، پایان و هندسه ویژگی بستگی دارد.
برای یک جیب یا شکاف عمیق، مسیر ابزار و هندسه ای را که مسیر تراشه واضحی را ارائه می دهد، اولویت بندی کنید. برای یک پاس پایانی سبک، اگر کیفیت سطح مورد نیاز را بدون ایجاد مالش بیش از حد فراهم کند، ممکن است یک پیکربندی فلوت متفاوت ترجیح داده شود.
لبه تیز به طور کلی به برش مس و برنج کمک می کند تا اینکه آنها را فشار دهد یا لکه دار کند. گرد شدن بیش از حد لبه ها می تواند مالش و گرما را افزایش دهد. با این حال، وضوح باید در برابر خطر آسیب لبه در برش های قطع شده، سطوح ریخته گری، اجزای ساینده یا وسایل ناپایدار متعادل شود.
بهترین آماده سازی لبه وابسته به کاربرد است. یک برش نهایی پایدار ممکن است از لبه بسیار تیز بهره مند شود، در حالی که عملیات زبری با خطر ضربه ممکن است به تقویت لبه کنترل شده نیاز داشته باشد. هنگام مقایسه ابزارها به جای قضاوت فقط بر اساس عنوان محصول، آماده سازی لبه مورد نظر را درخواست کنید.
سطح صاف و فلوت می تواند اصطکاک را کاهش دهد و به جدا شدن تراشه ها از لبه برش کمک کند. این امر به ویژه زمانی مرتبط است که مواد تمایل به چسبیدن دارند یا زمانی که ابزار در یک حفره باریک با فاصله تراشه محدود استفاده می شود. پولیش به تنهایی جایگزین نیاز به حجم مناسب فلوت، خنک کننده یا انفجار هوا نمی شود، اما می تواند از حمل و نقل تمیزتر تراشه پشتیبانی کند.
کاربردهای آلیاژ مس همیشه از همان پوشش هایی که برای فولاد سخت شده استفاده می شود بهره نمی برند. مسئله غالب ممکن است چسبندگی و اصطکاک باشد تا اکسیداسیون یا سایش در دمای بالا. در برخی از کاربردها، کاربید صیقلی بدون پوشش مناسب است زیرا سطح تیز و کم اصطکاک مهمتر از یک لایه پوشش سخت است.
برای آلیاژهای مس ساینده، گریدهای برنز، یا مواد حاوی ذرات سخت، پوشش یا بستر انتخاب شده برای مقاومت در برابر سایش ممکن است مفید باشد. انتخاب صحیح به آلیاژ دقیق و حالت شکست بستگی دارد. تصور نکنید که پوششی که برای فولاد سخت شده به بازار عرضه می شود، به طور خودکار ماشینکاری مس را بهبود می بخشد، و فرض نکنید که ابزار بدون پوشش برای هر آلیاژ برنز یا پر شده، صحیح است.
هنگام مقایسه ابزارهای مسی باآسیاب پایانی برای آلومینیوم، از ابزار آلومینیومی فقط به عنوان مرجع استفاده کنید، نه به عنوان جایگزین خودکار. هر دو گروه مواد می توانند مستعد چسبندگی باشند، اما شکل دقیق تراشه، شرایط لبه و نیاز سطح ممکن است متفاوت باشد.
برش داده ها باید به عنوان یک مرجع شروع در نظر گرفته شود، نه یک تنظیم تضمین شده. سرعت مناسب، تغذیه، درگیری شعاعی و عمق محوری به قطر ابزار، تعداد فلوت، چسبندگی، استحکام دستگاه، محل کار، درجه آلیاژ و شرایط خنک کننده یا انفجار هوا بستگی دارد. قبل از تبدیل کردن آن به یک فرآیند استاندارد، محدوده شروع را در ماشین واقعی اعتبار سنجی کنید.
اگر ابزار زمان زیادی را صرف لغزش روی سطح کند، احتمال چسبندگی و لکه دار شدن آن بیشتر می شود. بررسی کنید که آیا مسیر ابزار شامل سکون در گوشهها، درگیری شعاعی بیش از حد، یا مقدار خوراکی است که برای هندسه لبه انتخابشده بسیار کم است. یک بار تراشه کنترل شده و متوسط معمولاً به برشی که مالش غالب است ترجیح داده می شود، اما مقدار دقیق آن باید برای ابزار و مواد تأیید شود.
هوا یا مایع خنککننده را هدایت کنید تا تراشهها به جای فشار دادن به داخل جیب، از ناحیه برش دور شوند. اگر تراشه ها طولانی هستند، حجم فلوت، درگیری مسیر ابزار و شرایطی که تشکیل تراشه را تعیین می کند را بررسی کنید. افزایش فشار سیال بدون اصلاح جهت نازل یا مسیر تراشه ممکن است بهبود کمی ایجاد کند.
هنگام عیبیابی لبههای ساختهشده، فرورفتگیها یا روکش ضعیف، هر بار فقط یک متغیر اصلی را تغییر دهید: هندسه ابزار، پوشش، سرعت، تغذیه، درگیری یا تخلیه تراشه. نتیجه را مستند کنید. این باعث می شود به جای نسبت دادن هر تغییر به آخرین ابزار خریداری شده، بهبود واقعی را شناسایی کنید.
حتی یک ابزار خوب انتخاب شده ممکن است زمانی که راه اندازی ناپایدار باشد شکست بخورد. خروجی ابزار، تمیزی نگهدارنده، طول گیره و کوتاه ترین برجستگی ابزار عملی را بررسی کنید. اجزای نازک مسی و دیوارهای بدون تکیه گاه می توانند تحت فشار برش منحرف شوند و بریدگی یا خطای ابعادی را که شبیه مشکل ابزار به نظر می رسد، بر جای بگذارند.
برای سوراخ ها و عملیات تکمیل، فرآیند فرز را بامته های کاربیدوریمرهای کاربید. یک پیش سوراخ ضعیف یا ورودی ناپایدار می تواند عملکرد ابزار تکمیل را کاهش دهد حتی زمانی که خود ریمر مناسب باشد.
برنج، برنز و آلیاژهای تخصصی مس می توانند براده ها و مکانیسم های سایش بسیار متفاوتی تولید کنند. توصیه برای یک نمره نباید به طور خودکار به دیگری منتقل شود.
اگر چسبندگی مسئله اصلی باشد، اصطکاک و وضوح لبه ممکن است قبل از عملکرد پوشش حرارتی مستحق توجه باشد. اگر سایش غالب باشد، محلول ممکن است به یک بستر متفاوت یا پوشش مقاوم در برابر سایش نیاز داشته باشد. ابتدا تشخیص دهید.
یک لبه فرسوده می تواند ساییده شود، لکه دار شود و حتی زمانی که ابزار هنوز قابل استفاده به نظر می رسد، سوراخ ایجاد کند. ابزار را بر اساس سطح مورد نیاز و نتیجه ابعادی، نه تنها بر اساس شکستگی قابل مشاهده، تعویض یا بازسازی کنید.
تراشه های بلندی که در حفره باقی می مانند دوباره بریده می شوند. جهت مسیر ابزار، فضای فلوت، انفجار هوا، محل قرارگیری مایع خنک کننده و توانایی دستگاه برای پاکسازی تراشه ها را بررسی کنید.
رفتار آلیاژ مس با فولاد یا آلومینیوم یکسان نیست. از داده های تامین کننده به عنوان مرجع شروع استفاده کنید و فرآیند را در ماشین، محل کار و درجه مواد واقعی تایید کنید.
یک ابزار تیز و کم اصطکاک با فضای تراشه مناسب اغلب برای مس در نظر گرفته می شود، اما تعداد صحیح فلوت، آماده سازی لبه، پوشش و بستر به آلیاژ و عملکرد دقیق بستگی دارد. انتخاب را در برابر درجه مواد و هندسه ویژگی تأیید کنید.
لبه ساخته شده معمولاً با چسبندگی، مالش، غلظت گرما، تخلیه ضعیف براده یا شرایط لبه ای که برای مواد مناسب نیست همراه است. قبل از تغییر پوشش به تنهایی، وضوح، پولیش فلوت، درگیری مسیر ابزار و پارامترهای معتبر را بررسی کنید.
این می تواند در برخی از کاربردها که لبه تیز، صیقلی و کم اصطکاک در اولویت هستند، مناسب باشد. آلیاژهای برنز ساینده یا مس پر شده ممکن است به استراتژی سایش متفاوتی نیاز داشته باشند. توصیه دقیق باید برای درجه خاص و حالت خرابی تأیید شود.
وضوح ابزار، خروجی، درگیری خروجی، پشتیبانی قطعه کار، درگیری شعاعی و جهت تغذیه را بررسی کنید. یک پاس نهایی ممکن است کمک کند، اما کاهش سوراخ معمولاً زمانی قابل اعتمادتر است که لبه و مسیر ابزار از ابتدا ثابت باشند.
آلیاژ و شرایط دقیق، قطر ابزار و تعداد فلوت، هندسه ویژگی، برآمدگی ابزار، جزئیات ماشین و نگهدارنده، پارامترهای جریان، روش خنککننده یا انفجار هوا، شکل تراشه و عکسهایی از پایان یا لبه فرسوده را ارائه دهید.
انتخاب آسیاب انتهایی کاربید برای ماشینکاری مس و برنج به چیزی بیش از انتخاب یک ابزار استاندارد برای یک ماده نرم نیاز دارد. بهترین نقطه شروع شناسایی آلیاژ، حالت خرابی، رفتار تراشه و پایداری راه اندازی است. هندسه تیز و مناسب، فضای کافی براده، اصطکاک کنترل شده، تخلیه قابل اطمینان، و پارامترهای معتبر با هم کار می کنند تا لبه های ساخته شده، سوراخ ها، لکه گیری، براده برداری و عمر ابزار ناسازگار را کاهش دهند.
اگر عملیات مسی یا برنجی شما دارای مشکلات چسبندگی، سوراخ شدن، تخلیه براده، پرداخت سطحی، یا عمر ابزار است،با سوپال تماس بگیریدبا درجه مواد، هندسه ویژگی، ابزار فعلی، پارامترها و عکس های خرابی. این اطلاعات به ارزیابی یک ابزار عملی و نقطه شروع فرآیند برای اعتبار سنجی روی ماشین کمک می کند.