یک فرز انگشتی کاربید میتواند عملکرد قابل قبولی در یک شیار و فرسودگی غیرعادی، لبپریدگی یا لبه ساخته شده در شیار دیگر نشان دهد. این وضعیت ناهموار اغلب به کیفیت نامنظم کاربید نسبت داده میشود، اما این الگو اغلب به لرزش، نگهداری ابزار، نگهداری قطعه کار، درگیری یا ارتعاش اشاره دارد. هنگامی که یک شیار بار برش بیشتری را حمل میکند، ابزار ممکن است زودتر از کار بیفتد، حتی اگر سرعت و تغذیه برنامهریزی شده منطقی به نظر برسد.
برای ماشینکاران CNC، مهندسان فرآیند و مهندسان خرید، فرسودگی ناهموار شیار یک مدرک تشخیصی ارزشمند است. محل و توزیع فرسودگی میتواند به تمایز مشکل ابزار از مشکل راهاندازی کمک کند. بنابراین، یک بررسی عملی باید ابزار استفاده شده، نگهدارنده، ماشین، قطعه کار، مسیر ابزار، شکل تراشه و دادههای برش را با هم بررسی کند، به جای اینکه ابزار را بدون شناسایی عدم تعادل بار جایگزین کند.
این راهنما علل رایج فرسودگی ناهموار شیار در فرزهای انگشتی کاربید، نحوه تفسیر الگوی فرسودگی و نحوه ایجاد یک توالی اصلاح کنترل شده را توضیح میدهد.
فرسودگی ناهموار به این معنی است که شیارها کار برش را به روشی نسبتاً سازگار تقسیم نمیکنند. این تفاوت ممکن است به صورت زیر ظاهر شود:
ابزار باید تحت نور ثابت و در صورت امکان با بزرگنمایی بازرسی شود. ثبت کنید که کدام شیار بیشترین فرسودگی را نشان میدهد، در طول طول برش محوری آسیب از کجا شروع میشود و آیا الگو در چندین ابزار از همان راهاندازی تکرار میشود.
یک شیار آسیب دیده به تنهایی اثبات نمیکند که ابزار به اشتباه ساخته شده است. اگر موقعیت شیار یکسان به طور مکرر در همان نگهدارنده یا ماشین از کار بیفتد، راهاندازی منبع محتملتری برای بارگذاری ناهموار است.
لرزش شعاعی مانع از ضخامت تراشه یکسان در تمام شیارها میشود. یک شیار ممکن است سنگینتر درگیر شود در حالی که شیار دیگر مواد کمی را حذف میکند یا میمالد. شیار بارگذاری شده تنش مکانیکی و حرارتی بالاتری را تجربه میکند که میتواند منجر به فرسودگی سریع، لبپریدگی یا لبه ساخته شده شود.
لرزش میتواند در اسپیندل، نگهدارنده، کولت، مهره کولت، شفت ابزار یا سطح نشیمنگاه ابزار رخ دهد. همچنین میتواند با پروجکشن طولانی یا رابط آسیب دیده تقویت شود. مقدار کم لرزش ممکن است درصد قابل توجهی از ابزار با قطر کوچک را نشان دهد، بنابراین وضعیت قابل قبول به قطر ابزار و کاربرد بستگی دارد تا یک عدد جهانی واحد.
از روش اندازهگیری تأیید شده معمولی استفاده کنید و تا حد امکان نزدیک به لبه برش بازرسی کنید. قبل از اندازهگیری، شفت ابزار، کولت، مهره، مخروط نگهدارنده و رابط اسپیندل را تمیز کنید. تأیید کنید که ابزار به درستی نشسته است و اجزای نگهدارنده فرسوده یا آسیب دیده نیستند.
از کاهش پارامتر به عنوان جایگزینی برای اصلاح لرزش غیرقابل قبول استفاده نکنید. کاهش تغذیه ممکن است بار متوسط را کاهش دهد در حالی که همان شیار را در هر دور بارگذاری بیش از حد باقی میگذارد.
یک تراشه کوچک، پلیسه، لایه روغن یا ذره بین شفت و کولت میتواند ابزار را کج کند. نتیجه ممکن است بارگذاری ناهموار شیار باشد، حتی زمانی که نگهدارنده محکم به نظر میرسد. سطوح تماس را در هر تعویض ابزار بازرسی کنید و رویه تمیز کردن را دنبال کنید.
یک کولت فرسوده ممکن است به طور ناهموار بگیرد یا نتواند شفت را به طور هممرکز پشتیبانی کند. یک مهره کولت، مخروط نگهدارنده یا رابط اسپیندل آسیب دیده میتواند علائم مشابهی ایجاد کند. اگر چندین ابزار الگوی فرسودگی یک شیار مشابه را نشان میدهند، نگهدارنده را با یک ابزار پایدار شناخته شده آزمایش کنید یا عملیات را به یک نگهدارنده تأیید شده منتقل کنید قبل از تغییر هندسه ابزار.
انحراف ابزار با پروجکشن افزایش مییابد. یک ابزار بلند میتواند از مسیر برنامهریزی شده دور شود، به خصوص در طول برش شعاعی سنگین یا زمانی که قطعه کار سفت نیست. انحراف درگیری واقعی را تغییر میدهد و میتواند باعث شود یک ناحیه از ابزار سختتر از حد انتظار کار کند.
برای حفرههای عمیق، از کوتاهترین ابزار عملی استفاده کنید. اگر دسترسی طولانی اجتنابناپذیر است، تعادل هندسه و استحکام ارائه شده توسط فرزهای انگشتی گردن بلند را در نظر بگیرید و کل راهاندازی را تأیید کنید به جای اینکه فرض کنید یک ابزار بلندتر میتواند از دادههای برش مشابه یک ابزار کوتاه استفاده کند.
یک ابزار ممکن است بار بیشتری در گوشهها، ورودیها، خروجیها یا تغییرات درگیری شعاعی تجربه کند. اگر همان شیار به دلیل لرزش یا جهتگیری مسیر ابزار به طور مکرر با بالاترین بار مواجه شود، الگوی فرسودگی میتواند به شدت نامتقارن شود.
درگیری شعاعی و محوری برنامهریزی شده را در محلی که آسیب شروع میشود، بررسی کنید. شبیهسازی CAM را با قطعه کار واقعی، از جمله تنوع مواد اولیه، پوست ریختهگری، سوراخهای متقاطع و مناطق ناپیوسته مقایسه کنید.
درگیری با عرض کامل بار شعاعی را افزایش میدهد و فضای کمتری برای خروج تراشهها باقی میگذارد. اگر لرزش وجود داشته باشد، شیار بارگذاری شده ممکن است با تراشههای فشرده نیز مواجه شود و احتمال لبپریدگی و گرما را افزایش دهد. هنگامی که ویژگی اجازه میدهد، یک استراتژی درگیری شعاعی کمتر یا پاسهای خشنکاری و پرداخت جداگانه را ارزیابی کنید.
یک غوطهوری ناگهانی، یک خروج پشتیبانی نشده، یا یک تغییر ناگهانی در درگیری میتواند ضربهای ایجاد کند که یک گوشه یا شیار را آسیب برساند. اگر ابزار بلافاصله پس از ورود از کار بیفتد، قبل از تغییر پوشش، روش ورود، پشتیبانی قطعه کار و وضعیت واقعی ورود را بازرسی کنید.
فرسودگی ناهموار شیار میتواند خارج از ابزار منشأ بگیرد. قطعه کاری که حرکت میکند، دیواره نازکی که منحرف میشود، یا یک فیکسچر با پشتیبانی ناکافی، بار برش را در طول پاس تغییر میدهد. ابزار ممکن است بین مالش و ضربه متناوب باشد و الگوی فرسودگی نامنظمی ایجاد کند.
تماس فیکسچر، نیروی گیره، پشتیبانی زیر قسمتهای نازک و استحکام زنجیره ماشین-ابزار-قطعه کار را بررسی کنید. با حرکت فرز در نواحی مختلف قطعه کار به صدا گوش دهید. اگر فرسودگی در جایی که قطعه کار کمترین پشتیبانی را دارد متمرکز شده است، نگهداری قطعه کار ممکن است اصلاح اصلی باشد.
ارتعاش همچنین میتواند لبههای انتخاب شده را بارگذاری بیش از حد کند. یک گام متغیر یا هندسه کنترل ارتعاش دیگر ممکن است در یک کاربرد مناسب کمک کند، اما نمیتواند جایگزین اصلاح پروجکشن بیش از حد، لرزش، گیره ضعیف یا مسیر ابزار ناپایدار شود.
هندسه ابزار باید رفتار تراشه زنی ماده، سختی، تمایل به چسبندگی و سطح ناپیوستگی را منعکس کند. یک لبه تیز ممکن است از برش تمیز در مادهای که مستعد چسبندگی است پشتیبانی کند، در حالی که آمادهسازی لبه سختتر ممکن است برای مواردی که فرسودگی ضربهای یا سایشی غالب است، مناسبتر باشد.
هنگام مقایسه ابزارهای فرزکاری کاربید، تعداد شیار، مارپیچ، استحکام هسته، آمادهسازی لبه، زیرلایه و پوشش را به عنوان یک سیستم بررسی کنید. تغییر پوشش به تنهایی بعید است که بارگذاری یک شیار را که ناشی از لرزش است، اصلاح کند.
انتخاب پوشش باید بر اساس حالت غالب شکست باشد. چسبندگی، فرسودگی حرارتی و سایش به استراتژیهای متفاوتی نیاز دارند. اگر یک شیار مواد جوش خورده را نشان میدهد در حالی که شیار دیگر مالش را نشان میدهد، ابتدا بارگذاری ناهموار و تشکیل تراشه را بررسی کنید. اگر پوشش به طور یکنواخت در سراسر لبههای درگیر پوسته پوسته میشود، شرایط حرارتی یا چسبندگی ممکن است نیاز به توجه بیشتری داشته باشد.
هرگونه توصیه پوشش یا هندسه باید به عنوان یک مرجع اولیه تلقی شود و در ماشین، نگهدارنده، نگهداری قطعه کار، روش خنککننده و درجه مواد واقعی تأیید شود.
یک ابزار استاندارد ممکن است ترکیب مورد نیاز از دسترسی، فضای شیار، استحکام گوشه و پایداری درگیری را برای یک ویژگی پیچیده فراهم نکند. در این شرایط، ابزارهای فرزکاری سفارشی را میتوان در اطراف ویژگی واقعی و الگوی شکست ارزیابی کرد. گزینه سفارشی باید از طریق آزمایشهای کنترل شده تأیید شود؛ سفارشیسازی نیاز به اصلاح ناپایداری راهاندازی را از بین نمیبرد.
هنگامی که فرسودگی ناهموار شیار یافت میشود، از ترتیب زیر برای جلوگیری از تغییر چندین متغیر به طور همزمان استفاده کنید:
پارامترهای برش باید به عنوان مراجع اولیه برای ابزار و کاربرد دقیق تلقی شوند. آنها باید قبل از پذیرش به عنوان یک فرآیند استاندارد، در ماشین، نگهدارنده، نگهداری قطعه کار و درجه مواد خاص تأیید شوند.
ابتدا لرزش، نشیمنگاه ابزار، وضعیت کولت و درگیری مسیر ابزار را بررسی کنید. تأیید کنید که شیار بارگذاری شده به طور مکرر وارد گوشه یا ناحیه تراشه فشرده نمیشود.
شرایط ضربه، مواد اولیه ناپیوسته، استراتژی ورود و خروج، لرزش نگهدارنده و حرکت قطعه کار را بازرسی کنید. اگر شکست در همان مکان مسیر تکرار میشود، آن انتقال را در برنامه CAM و روی قطعه بررسی کنید.
به دنبال مالش، ضخامت تراشه ناهموار، تخلیه ناکافی تراشه و مشکل چسبندگی خاص ماده باشید. تیزی لبه، پرداخت شیار، روانکاری و پوشش را تنها پس از بررسی بارگذاری ناهموار بررسی کنید.
این الگو میتواند نشان دهنده بار فرآیند کلی همراه با لرزش یا انحراف باشد. درگیری کلی و دادههای برش را بررسی کنید، سپس بررسی کنید که چرا یک شیار بار اضافی را حمل میکند.
نگهداری قطعه کار ناسازگار، تنوع مواد اولیه، وضعیت مواد، فشرده شدن تراشه یا تغییرات حرارتی ممکن است فرآیند را به داخل و خارج از پایداری حرکت دهد. محل قطعه و زمان ظاهر شدن تفاوت فرسودگی را ثبت کنید.
یک ابزار جدید در همان نگهدارنده ناپایدار ممکن است همان الگوی فرسودگی را تکرار کند. قبل از نتیجهگیری مبنی بر نقص ابزار، کل زنجیره نگهداری ابزار را بررسی کنید.
کاهش تغذیه ممکن است به طور موقت علامت را پنهان کند در حالی که لرزش، مالش یا ضربه را بدون تغییر باقی میگذارد. همچنین میتواند ضخامت تراشه ناکافی و گرمای بیشتری ایجاد کند.
پوشش نمیتواند باعث شود همه شیارها بار را در صورت وجود لرزش یا انحراف تقسیم کنند. علت مکانیکی را قبل از انتخاب پوشش متفاوت تشخیص دهید.
موقعیت شیار آسیب دیده مدرک مفیدی است. آن را به طور مداوم ثبت کنید به جای اینکه ابزار را بدون بازرسی دور بیندازید.
تغییرات همزمان متعدد باعث میشود تفسیر نتیجه دشوار شود. از آزمایشهای کنترل شده استفاده کنید و یک تغییر اصلی را در یک زمان مستند کنید.
علل رایج شامل لرزش شعاعی، نشیمنگاه ضعیف ابزار، کولت فرسوده، پروجکشن بیش از حد، درگیری ناهموار، حرکت قطعه کار، فشرده شدن تراشه و ارتعاش است. قبل از فرض نقص کاربید یا پوشش، کل راهاندازی را بازرسی کنید.
بله. لرزش میتواند یک شیار را بارگذاری بیش از حد کند و شیار دیگر را مالش دهد. لبه بارگذاری شده ممکن است لبپریده یا به سرعت فرسوده شود، به خصوص در طول برش ناپیوسته، درگیری با عرض کامل، یا عملیات با تخلیه تراشه محدود.
بلافاصله نه. ابتدا لرزش، تیزی لبه، ضخامت تراشه، تخلیه تراشه، روانکاری و سازگاری مواد را بررسی کنید. تغییر پوشش ممکن است تنها زمانی کمک کند که مکانیزم غالب شکست با عملکرد مورد نظر پوشش مطابقت داشته باشد.
لرزش اغلب عدم تعادل مداوم از شیاری به شیار دیگر ایجاد میکند، در حالی که ارتعاش تمایل به ایجاد علائم ارتعاش تکراری دارد و ممکن است با درگیری یا سرعت اسپیندل متفاوت باشد. هر دو میتوانند همزمان وجود داشته باشند، بنابراین ابزار، نگهدارنده، پشتیبانی قطعه کار و الگوی سطح را با هم بازرسی کنید.
درجه مواد، قطر ابزار و تعداد شیار، دسترسی و پروجکشن، نوع نگهدارنده، لرزش اندازهگیری شده در صورت وجود، پارامترهای برش، درگیری شعاعی و محوری، روش خنککننده، جزئیات نگهداری قطعه کار، تعداد قطعه و عکسهای واضح از هر شیار را ارائه دهید.
فرسودگی ناهموار شیار فقط یک مسئله تعویض ابزار نیست؛ بلکه مدرکی است که نشان میدهد بار برش همانطور که در نظر گرفته شده است، تقسیم نمیشود. لرزش، نشیمنگاه ابزار، وضعیت نگهدارنده، پروجکشن بیش از حد، حرکت قطعه کار، تغییرات درگیری، فشرده شدن تراشه و ارتعاش باید قبل از تغییر درجه ابزار یا پوشش در نظر گرفته شوند.
یک توالی اصلاح قابل اعتماد، ابزار معیوب را حفظ میکند، الگوی فرسودگی را شناسایی میکند، زنجیره نگهداری ابزار را تأیید میکند، درگیری و نگهداری قطعه کار را بررسی میکند و یک متغیر اصلی را در یک زمان تغییر میدهد. اگر فرآیند همچنان به تعادل ویژهای از دسترسی، فضای شیار و استحکام لبه نیاز دارد، میتوان یک ابزار طراحی شده ویژه را پس از پایدار شدن راهاندازی اولیه ارزیابی کرد.
اگر فرز انگشتی کاربید شما فرسودگی یک شیار، لبپریدگی مکرر، لبه ساخته شده یا عمر ابزار ناپایدار را نشان میدهد، با سوپال تماس بگیرید با درجه مواد، ابزار فعلی، جزئیات نگهدارنده و پروجکشن، دادههای برش و عکسهای هر شیار. این اطلاعات به شناسایی یک هندسه عملی و نقطه شروع فرآیند برای تأیید در ماشین کمک میکند.