کیفیت ابزار آسیاب کربید & آسیاب های پای مربع سازنده

انتخاب پوشش ابزار کاربید: پوشش‌های PVD، DLC و نانو در مقایسه با یکدیگر انتخاب پوشش یکی از تصمیماتی است که اغلب حدس زده می شود در ابزار کاربید و یکی از مهم ترین آنها. عدم تطابق پوشش با مواد قطعه کار می تواند عمر ابزار را کوتاه کند، لبه ساخته شده را افزایش دهد یا هزینه را بدون سود قابل اندازه گیری افزایش دهد. با این حال، بسیاری از مغازه‌ها به جای پوششی که برای مواد و عملکرد خاص مناسب است، از هر پوششی که بیشتر آشنا است استفاده می‌کنند. این راهنما به ماشین‌کاران CNC، مهندسان فرآیند و تیم‌های خرید، روشی ساختاریافته برای ارزیابی پوشش‌های PVD، DLC و نانو ارائه می‌دهد، بنابراین انتخاب پوشش به یک تصمیم عمدی مرتبط با حالت شکستی که شما سعی در جلوگیری از آن دارید، تبدیل می‌شود، نه یک عادت پیش‌فرض. چرا انتخاب پوشش یک سایز مناسب برای همه نیست؟ یک پوشش، شیمی سطح و رفتار اصطکاک لبه برش را تغییر می دهد، نه درجه کاربید یا هندسه زیرین آن. این بدان معنی است که یک پوشش می تواند عملکرد یک ماده را بهبود بخشد و در ماده دیگر مزایای کمی یا حتی منفی داشته باشد. پوشش ها به طور کلی به یک یا چند مکانیسم زیر پاسخ می دهند: مقاومت در برابر اکسیداسیون و حرارتدر دماهای برش بالا، مربوط به فولادهای سخت شده و آلیاژهای با دمای بالا. کاهش اصطکاک و چسبندگیمربوط به مواد مستعد لبه های ساخته شده مانند آلومینیوم و برخی فولادهای ضد زنگ. مقاومت در برابر سایش، مربوط به مواد کامپوزیت و برخی از چدن ها است. روانکاری برای برش خشک یا تقریباً خشکمربوط به عملیاتی است که از خنک کننده سیل جلوگیری می کند. از آنجا که این مکانیسم ها متفاوت هستند، پوششی که برای مقاومت در برابر اکسیداسیون در فولاد سخت شده انتخاب می شود، به طور خودکار به کاهش چسبندگی در آلومینیوم ترجمه نمی شود، و برعکس نیز صادق است. پوشش های PVD: TiN، TiAlN و خانواده های مرتبط پوشش‌های رسوب بخار فیزیکی (PVD) از رایج‌ترین پوشش‌ها در ابزار کاربید هستند و خانواده وسیعی از شیمی را پوشش می‌دهند. قلع (نیترید تیتانیوم)یک پوشش همه منظوره است که سختی متوسط ​​و مقاومت در برابر اکسیداسیون را فراهم می کند. اغلب به‌عنوان یک پایه اقتصادی برای ماشین‌کاری عمومی فولاد و چدن استفاده می‌شود تا به‌عنوان راه‌حلی تخصصی برای مواد سخت‌گیر. TiAlN (نیترید آلومینیوم تیتانیوم)و انواع حاوی آلومینیوم مربوطه مقاومت اکسیداسیون بالاتری را در دماهای بالا در مقایسه با TiN ارائه می دهند، به همین دلیل است که این خانواده معمولاً با فولاد سخت شده، فولاد ابزار و برخی از کاربردهای آلیاژی با دمای بالا همراه است. محتوای آلومینیوم باعث ایجاد یک لایه اکسید محافظ در دمای منطقه برش می شود که به حفظ یکپارچگی لبه در طول برش پایدار کمک می کند. پوشش‌های PVD معمولاً در دماهای رسوب متوسط ​​اعمال می‌شوند و می‌توانند لایه‌بندی شوند یا با عناصر دیگر ترکیب شوند تا سختی، مقاومت در برابر اکسیداسیون و ویژگی‌های اصطکاک را تنظیم کنند. ساختار دقیق چند لایه و ترکیب مورد استفاده برای یک ابزار معین باید با تامین کننده تایید شود نه اینکه از یک برچسب عمومی "PVD" فرض شود، زیرا فرمولاسیون بین تولید کنندگان متفاوت است. پوشش های DLC: اصطکاک کم برای مواد مستعد چسبندگی پوشش های کربن مانند الماس (DLC) در درجه اول به دلیل اصطکاک بسیار کم و مقاومت قوی در برابر چسبندگی مواد ارزش گذاری می شوند. این امر DLC را به انتخابی متداول برای آلومینیوم، فلزات غیرآهنی و سایر مواد تبدیل می‌کند که لبه‌های ساخته شده به جای سایش حرارتی یا سایشی، حالت شکست غالب است. پوشش‌های DLC معمولاً برای برش‌های آهنی در دمای بالا توصیه نمی‌شوند، زیرا مزیت عملکردی آنها به مقاومت در برابر اصطکاک و چسبندگی کم نسبت به مقاومت در برابر اکسیداسیون در دمای بالا مرتبط است. استفاده از یک ابزار پوشش داده شده با DLC در برنامه ای که به جای چسبندگی تحت تأثیر بار حرارتی قرار دارد، ممکن است سود مورد انتظار را به همراه نداشته باشد. از آنجایی که پوشش‌های DLC در دماهای رسوب‌گذاری نسبتاً پایین در بیشتر فرآیندها اعمال می‌شوند، اغلب با لبه‌های تیز و دقیق بدون وضوح لبه‌ها سازگار هستند، که بخشی از این موضوع است که چرا DLC اغلب با ابزارهای مخصوص آلومینیوم و ریزکاری مرتبط است. پوشش های نانو و نانوساختارهای چند لایه "پوشش نانو" یک اصطلاح بازاریابی گسترده ای است که می تواند به چندین فناوری زیربنایی مختلف از جمله ساختارهای نانوکامپوزیت، پوشش های PVD نانولایه یا پوشش هایی با پالایش دانه در مقیاس نانو اشاره کند. به جای تلقی نانو به عنوان یک شیمی پوشش متمایز، دقیق تر است که آن را به عنوان یک رویکرد ساختاری در نظر بگیریم که می تواند در PVD یا سایر خانواده های پوشش برای بهبود سختی، چقرمگی یا پرداخت سطح در مقیاسی ظریف تر از پوشش های معمولی اعمال شود. هنگامی که یک تامین کننده یک پوشش را به عنوان "نانو" توصیف می کند، بپرسید که از چه شیمی پایه استفاده می کند (به عنوان مثال، یک نانوساختار TiAlN) و چه ویژگی خاصی را در نظر گرفته شده است که نانوساختار بهبود بخشد - سختی، چقرمگی، صافی سطح، یا مقاومت حرارتی - به جای اینکه "نانو" را به تنهایی به عنوان تضمین عملکرد برتر در همه مواد در نظر بگیرید. تطبیق پوشش با مواد قطعه کار پیوندهای اولیه زیر، رویه رایج صنعت هستند، نتایج تضمین شده نیستند، و باید بر اساس ابزار دقیق، فرمول پوشش، و شرایط ماشینکاری تایید شوند: آلومینیوم و فلزات غیر آهنی:پوشش‌های با اصطکاک کم و مقاوم در برابر چسبندگی مانند DLC معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرند زیرا لبه ساخته شده خطر اصلی است. کاربید بدون پوشش و صیقلی نیز در مواردی رایج است که کاهش اصطکاک از پرداخت سطح کافی است. فولاد ضد زنگ:معمولاً از پوشش‌هایی استفاده می‌شود که سختی متوسط ​​را با تمایلات چسبندگی کاهش می‌دهد، زیرا فولاد ضد زنگ می‌تواند هم سخت شود و هم به لبه برش بچسبد. خانواده صحیح باید بر اساس درجه و عملکرد ضد زنگ خاص تأیید شود. فولاد سخت شده و ابزار:پوشش‌هایی با مقاومت اکسیداسیون و حرارتی بالاتر، مانند پوشش‌های PVD خانواده TiAlN، معمولاً به دلیل دمای بالای منطقه برش با این مواد مرتبط هستند. تیتانیوم و آلیاژهای با دمای بالا:انتخاب پوشش در اینجا به رفتار حرارتی و واکنش شیمیایی با قطعه کار بسیار حساس است. توصیه های اختصاصی تامین کننده باید به جای اینکه از رویه عمومی پوشش فولادی فرض شود، درخواست شود. کامپوزیت ها و غیر فلزات ساینده:مزیت پوشش به شدت به محتوای فیبر و سایندگی بستگی دارد. برخی از کاربردهای کامپوزیت با ابزارهای بدون پوشش، صیقلی و لبه تیز به جای پوشش سخت، عملکرد بهتری دارند، به خصوص در مواردی که چسبندگی دغدغه اصلی نیست. چارچوبی عملی برای تصمیمات پوشش ابتدا حالت شکست غالب را شناسایی کنید قبل از انتخاب یک پوشش، تعیین کنید که آیا حالت شکست واقعی ابزار چسبندگی و لبه ساخته شده، نرم شدن حرارتی، سایش ساینده یا ترکیبی است. پوششی که برای رسیدگی به حالت خرابی اشتباه انتخاب می‌شود، ممکن است بدون حل مشکل اساسی، هزینه اضافه کند. پوشش را به عنوان یک متغیر در میان چندین متغیر در نظر بگیرید پوشش با درجه زیرلایه، آماده سازی لبه، هندسه و پارامترهای برش تعامل دارد. یک پوشش مناسب نمی تواند هندسه نامناسب، پارامترهای نادرست، یا تخلیه ناکافی تراشه را به طور کامل جبران کند و باید در کنار این عوامل ارزیابی شود نه به صورت مجزا. به جای یک توصیه عمومی، راهنمایی ویژه مواد را درخواست کنید خانواده های پوشش در بین تامین کنندگان و فرمولاسیون های خاص رفتار متفاوتی دارند. هنگام درخواست توصیه پوشش، مواد و درجه دقیق قطعه کار، نوع عملیات، ابزار فعلی و پوشش در صورت وجود، پارامترهای برش و علائم خرابی خاص مشاهده شده را ارائه دهید تا تامین کننده بتواند یک پوشش را با مکانیسم واقعی به جای دسته بندی مواد عمومی مطابقت دهد. اعتبار سنجی در دستگاه واقعی و راه اندازی ادعاهای عملکرد پوشش از ادبیات عمومی یک مرجع شروع هستند. سود واقعی به استحکام خاص دستگاه، استراتژی خنک کننده، پارامترهای برش و وضعیت قطعه کار بستگی دارد و باید قبل از اینکه به عنوان یک فرآیند ثابت به کار گرفته شود، از طریق آزمایشات کنترل شده روی ماشین تأیید شود. اشتباهات رایج در انتخاب پوشش با فرض اینکه پوشش گرانتر همیشه بهتر است یک پوشش ممتاز که برای حالت خرابی اشتباه انتخاب شده است، از یک پوشش مناسب و کم‌هزینه بهتر عمل نمی‌کند. پوشش را با مکانیسم شکست غالب تطبیق دهید، نه تنها با سطح قیمت. در نظر گرفتن "نانو" به عنوان یک تضمین عملکرد متمایز همانطور که در بالا بحث شد، "نانو" یک رویکرد ساختاری را توصیف می کند، نه یک شیمی ثابت یا بهبود ویژگی تضمین شده. بپرسید که نانوساختار چه خانواده پوشش پایه و مزایای خاصی را در نظر گرفته است. نادیده گرفتن تعاملات زیرلایه و هندسه یک پوشش نمی تواند جایگزین درجه، آماده سازی لبه یا هندسه نامناسب کاربید شود. اگر بعد از تغییر پوشش، ابزاری همچنان خراب می‌شود، به جای اینکه فرض کنید که پوشش به تنهایی مسئول است، زیرلایه، آماده‌سازی لبه و هندسه را بررسی کنید. کپی کردن انتخاب پوشش از یک ماده یا عملیات نامرتبط پوششی که در عملیات تکمیل آلومینیوم یک مغازه به خوبی عمل می کند، ممکن است مستقیماً به عملیات زبری فولاد ضد زنگ مغازه دیگر منتقل نشود، حتی اگر هر دو به طور کلی به عنوان "مواد دشوار" توصیف شوند. مناسب بودن پوشش را برای مواد و عملیات خاص تأیید کنید. رد شدن از اعتبارسنجی کنترل شده تغییر به یک پوشش جدید بدون مقایسه کنترل شده با ابزار قبلی، تأیید اینکه آیا پوشش یا تغییر همزمان دیگری مسئول هر گونه بهبود مشاهده شده یا رگرسیون بوده است، دشوار می کند. سوالات متداول آیا پوشش DLC برای ماشینکاری فولاد سخت شده مناسب است؟ DLC در درجه اول برای مقاومت در برابر اصطکاک و چسبندگی کم ارزش دارد که بیشتر مربوط به آلومینیوم و سایر مواد مستعد چسبندگی است. برای فولاد سخت شده، که در آن مقاومت حرارتی و اکسیداسیون معمولاً مهم‌تر است، یک پوشش PVD از خانواده TiAlN معمولاً با این کاربرد مرتبط است. توصیه خاص را با تامین کننده ابزار خود تأیید کنید. در واقع "پوشش نانو" به چه معناست؟ به طور کلی به پوششی با ویژگی‌های ساختاری در مقیاس نانو - مانند نانولایه یا ساختار دانه‌ای نانوکامپوزیت - اشاره دارد که در یک خانواده پوشش‌های موجود مانند PVD اعمال می‌شود، نه یک شیمی پوشش جداگانه. از تامین کننده بپرسید که نانوساختار در نظر گرفته شده کدام پایه شیمی و خاصیت خاصی را فراهم کند. آیا یک ابزار کاربید بدون پوشش می تواند از ابزار پوشش داده شده بهتر عمل کند؟ در برخی کاربردها، به‌ویژه پرداخت آلومینیوم یا پلاستیک‌ها و کامپوزیت‌های خاص، یک ابزار کاربید بدون پوشش و بسیار صیقلی می‌تواند به خوبی یا بهتر از یک ابزار روکش‌شده عمل کند، زیرا اولویت لبه تیز و کم اصطکاک است تا مقاومت حرارتی یا سایشی. این بستگی به مواد و عملکرد خاص دارد. چگونه بفهمم که پوشش من با برنامه من مطابقت ندارد؟ نشانه های عدم تطابق پوشش می تواند شامل عمر ابزار به طور غیرمنتظره برای درجه پوشش ذکر شده، لبه ساخته شده قابل مشاهده با وجود پوششی که برای مقاومت چسبندگی به بازار عرضه شده است، یا پوسته پوسته شدن زودرس پوشش تحت بارهای برش معمولی باشد. بررسی حالت شکست در برابر مکانیسم مورد نظر پوشش می تواند به شناسایی عدم تطابق کمک کند. هنگام درخواست توصیه پوشش چه اطلاعاتی را باید ارائه دهم؟ مواد و درجه قطعه کار خاص، نوع عملکرد، هندسه و پوشش فعلی ابزار، در صورت وجود، پارامترهای برش، روش خنک کننده، و توضیح یا عکسی از علائم خرابی خاص مشاهده شده (چسبندگی، تغییر رنگ حرارتی، سایش ساینده، یا پوسته پوسته شدن پوشش) را ارائه دهید. نتیجه گیری انتخاب پوشش باید از حالت شکست پیروی کند، نه عادت یا سطح قیمت به تنهایی. پوشش‌های PVD مانند TiAlN مقاومت حرارتی و اکسیداسیون مربوط به فولاد سخت شده و آلیاژهای با دمای بالا را نشان می‌دهند، پوشش‌های DLC به اصطکاک و چسبندگی مربوط به آلومینیوم و مواد مشابه می‌پردازند، و پوشش‌های «نانو» نشان‌دهنده اصلاح ساختاری است که می‌تواند در این خانواده‌ها به جای یک دسته جداگانه اعمال شود. تطبیق شیمی پوشش با مکانیزم شکست غالب، و اعتبار بخشیدن به انتخاب در دستگاه و راه اندازی واقعی، نتایج قابل اعتمادتری نسبت به پیش فرض برای پوشش آشنا بدون توجه به مواد ایجاد می کند. Supal (Changzhou) Precision Tools Co., Ltdابزار آسیاب کاربیدومته های کاربیدبا گزینه های پوشش مناسب برای مواد مختلف قطعه کار، از جمله محلول های مورد استفاده درماشینکاری فولاد ضد زنگ. برای درخواست توصیه پوشش،با سوپال تماس بگیریدبا مواد و درجه قطعه کار، نوع عملیات، ابزار و پارامترهای فعلی، و شرحی از علائم سایش یا خرابی خاص مشاهده شده. این اطلاعات به شناسایی ترکیب پوشش و بستر مناسب با کاربرد واقعی شما برای اعتبارسنجی روی ماشین کمک می کند.

نحوه انتخاب فرز انگشتی کاربید برای پلاستیک، اکریلیک و کامپوزیت پلاستیک‌ها، اکریلیک و مواد کامپوزیتی اغلب به عنوان موادی آسان برای ماشین‌کاری در نظر گرفته می‌شوند زیرا نرم‌تر از فلز هستند، اما این فرض باعث دور ریختن قطعات بیشتری نسبت به آنچه اکثر کارگاه‌ها انتظار دارند می‌شود. اکریلیک می‌تواند در دماهای به طرز شگفت‌آوری پایین ذوب شده و دوباره به لبه برش جوش بخورد، PVC می‌تواند شیارهای طراحی شده برای فلز را مسدود کند و کامپوزیت‌های تقویت شده با الیاف می‌توانند لایه‌لایه شوند یا به جای برش تمیز، لبه‌ای فیبری و پاره شده باقی بگذارند. مجموعه‌ای از ابزار و پارامتر که در آلومینیوم یا فولاد به خوبی کار می‌کند، اغلب در این مواد نتیجه ضعیفی به بار می‌آورد زیرا مکانیزم‌های شکست اساساً متفاوت هستند. این راهنما به ماشین‌کاران CNC، مهندسان فرآیند و تیم‌های خرید کمک می‌کند تا هندسه فرز انگشتی کاربید مناسب برای پلاستیک‌ها، اکریلیک و کامپوزیت‌ها را انتخاب کنند و یک استراتژی پارامتری برای کنترل حرارت و آسیب الیاف ایجاد کنند، به جای اینکه این مواد را به عنوان یک فکر ثانویه برای برش فلز در نظر بگیرند. چرا پلاستیک‌ها و کامپوزیت‌ها متفاوت از فلزات دچار شکست می‌شوند سه رفتار ماده باعث اکثر مشکلات عملی در این دسته می‌شود: نقطه ذوب یا نرم شدن پایین. بسیاری از پلاستیک‌ها، به ویژه اکریلیک، در دماهایی که به راحتی از طریق اصطکاک ابزار طراحی شده برای فلز به دست می‌آید، شروع به نرم شدن یا ذوب شدن می‌کنند. پس از نرم شدن، ماده می‌تواند دوباره به لبه برش بچسبد، روی سطح پخش شود یا به جای جدا شدن تمیز، دوباره در جریان تراشه جوش بخورد. هدایت حرارتی ضعیف. مشابه تیتانیوم، بیشتر پلاستیک‌ها گرما را به طور مؤثر دور نمی‌کنند، بنابراین گرمای تولید شده در لبه برش در منطقه برش متمرکز می‌ماند به جای اینکه به توده ماده پراکنده شود. رفتار الیاف یا پرکننده در کامپوزیت‌ها. کامپوزیت‌های تقویت شده با الیاف به شیوه‌ای که پلاستیک یا فلز همگن برش می‌خورند، برش نمی‌خورند. الیاف می‌توانند به جای برش تمیز، از ماتریس جدا شوند و باعث لایه‌لایه شدن، نخ‌دار شدن یا بیرون کشیده شدن الیاف در لبه برش، به ویژه در نقاط ورود و خروج شوند. از آنجایی که این حالت‌های شکست حرارتی و ساختاری هستند و نه عمدتاً مربوط به سختی، هندسه ابزار، تیزی لبه و تخلیه تراشه معمولاً در این گروه مواد بیش از سختی پوشش اهمیت دارند. ملاحظات هندسی برای پلاستیک‌ها و کامپوزیت‌ها تعداد شیار و فضای تراشه طراحی تک شیاره یا دو شیاره برای اکریلیک و پلاستیک‌های عمومی رایج است زیرا فضای تراشه را به حداکثر می‌رساند و تعداد لبه‌های برشی که در هر دور اصطکاک ایجاد می‌کنند را کاهش می‌دهد. این به تخلیه تراشه‌ها قبل از نرم شدن و چسبیدن مجدد آنها کمک می‌کند. برای کامپوزیت‌ها، تعداد و طراحی شیار اغلب بر اساس اولویت، یعنی پرداخت سطح بالایی تمیز، حداقل لایه‌لایه شدن در خروجی، یا تعادلی از هر دو، انتخاب می‌شود و این باید در برابر نوع الیاف و ساختار لایه خاص تأیید شود. لبه‌های تیز و زاویه براده مثبت یک لبه برش تیز با زاویه براده مثبت، پلاستیک را به جای فشار دادن و پخش کردن، برش می‌دهد. یک لبه کند یا به شدت صیقل داده شده اصطکاک و گرما را افزایش می‌دهد، که محرک اصلی ذوب و جوش مجدد در اکریلیک و ترموپلاستیک‌های مشابه است. در کامپوزیت‌ها، تیزی لبه بر اینکه آیا الیاف به طور تمیز برش می‌خورند یا از ماتریس جدا می‌شوند، تأثیر می‌گذارد. شیارهای صیقلی و سطح براده یک شیار و سطح براده بسیار صیقلی، اصطکاک را که باعث چسبیدن و انباشته شدن پلاستیک نرم شده به جای تخلیه می‌شود، کاهش می‌دهد. این صیقل به طور عملکردی شبیه نقش آن درماشین‌کاری آلومینیوم است، اگرچه پرداخت و هندسه خاص مناسب برای پلاستیک‌ها باید برای ماده دقیق تأیید شود و نباید از ابزار برش فلز فرض شود. هندسه‌های تخصصی برای کامپوزیت‌ها مواد کامپوزیتی، به ویژه آنهایی که دارای تقویت‌کننده الیاف ساینده هستند، اغلب از هندسه‌ها و آماده‌سازی‌های لبه‌ای بهره می‌برند که برای برش الیاف به جای پاره کردن آنها طراحی شده‌اند، به خصوص در مرزهای لایه و نقاط خروجی برش. در جایی که یک ابزار استاندارد به طور مکرر باعث لایه‌لایه شدن یا بیرون کشیده شدن الیاف در یک لایه خاص می‌شود،یک ابزار فرز سفارشی که بر اساس جهت الیاف و ساختار لایه طراحی شده است، ممکن است کنترل بهتری نسبت به یک ابزار عمومی ارائه دهد. ملاحظات پوشش و زیرلایه بسیاری از پلاستیک‌ها و اکریلیک‌ها با ابزارهای کاربید بدون پوشش و صیقلی به طور مؤثر ماشین‌کاری می‌شوند، زیرا اولویت یک لبه تیز و کم اصطکاک است تا مقاومت در برابر سایش ساینده از قطعه کار سخت. مواد کامپوزیتی، به ویژه آنهایی که دارای تقویت‌کننده الیاف شیشه یا کربن هستند، می‌توانند ساینده ابزار باشند، حتی اگر سبک‌تر از فلز باشند، و انتخاب پوشش یا زیرلایه برای این مواد باید با تأمین کننده ابزار بر اساس محتوای الیاف و نوع ماتریس خاص تأیید شود و نباید از پیش‌فرض برش فلز یا برش پلاستیک فرض شود. یک استراتژی پارامتری برای پلاستیک‌ها و کامپوزیت‌ها با احتیاط شروع کنید و در تنظیمات واقعی اعتبارسنجی کنید سرعت برش و مقادیر پیشروی برای پلاستیک‌ها و کامپوزیت‌ها باید به عنوان یک مرجع اولیه در نظر گرفته شوند، نه یک تنظیم تضمین شده. مقدار صحیح به درجه ماده خاص، هندسه ابزار، استحکام ماشین، نگهداری قطعه کار و اینکه آیا از خنک‌کننده یا دمنده هوا برای تخلیه تراشه استفاده می‌شود، بستگی دارد. هر پارامتر اولیه را قبل از اینکه به عنوان یک فرآیند دائمی در نظر گرفته شود، در ماشین و تنظیمات واقعی تأیید کنید. قبل از ذوب شدن، گرما را مدیریت کنید از آنجایی که بسیاری از پلاستیک‌ها در دماهای نسبتاً پایین نرم می‌شوند، کنترل حرارت اغلب مهمترین متغیر در فرآیند است. این می‌تواند شامل تخلیه تراشه با دمنده هوا یا کمک خنک‌کننده، سرعت اسپیندل مناسب برای قطر ابزار و اجتناب از مالش طولانی مدت در هر نقطه از برش باشد. کاهش پیشروی به عنوان یک پاسخ پیش‌فرض به ذوب شدن گاهی اوقات می‌تواند مشکل را با افزایش زمان ماندگاری و گرما در لبه برش بدتر کند به جای اینکه کمک کند. ورود و خروج در کامپوزیت‌ها را کنترل کنید لایه‌لایه شدن و بیرون کشیده شدن الیاف در کامپوزیت‌ها اغلب در نقاط ورود و خروج متمرکز می‌شوند، جایی که پشتیبانی از الیاف کاهش می‌یابد. استراتژی‌های مسیر ابزار که درگیری را در این انتقال‌ها کنترل می‌کنند، همراه با مواد پشتیبان یا حمایتی در صورت امکان، می‌تواند آسیب لبه را در مقایسه با یک مسیر اصلاح نشده که برای فلز طراحی شده است، کاهش دهد. تخلیه کافی تراشه را حفظ کنید تراشه‌هایی که به طور مؤثر پاک نمی‌شوند می‌توانند دوباره برش بخورند، گرمای اضافی تولید کنند و خطر چسبندگی مجدد در ترموپلاستیک‌ها یا آسیب اضافی الیاف در کامپوزیت‌ها را افزایش دهند. کمک دمنده هوا در ماشین‌کاری پلاستیک‌ها رایج است، جایی که خنک‌کننده غرقابی استفاده نمی‌شود یا برای ماده مناسب نیست. یک متغیر را در یک زمان تنظیم کنید هنگام عیب‌یابی مشکل فرزکاری پلاستیک یا کامپوزیت، سرعت اسپیندل، پیشروی، هندسه ابزار یا روش تخلیه تراشه را یکی یکی تغییر دهید و نتیجه را ثبت کنید. تنظیم چندین متغیر به طور همزمان ممکن است نتیجه بهبود یافته‌ای به بار آورد بدون اینکه مشخص شود کدام تغییر مسئول بوده است. اشتباهات رایج در فرزکاری پلاستیک و کامپوزیت اعمال مستقیم پارامترهای برش فلز داده‌های برش توسعه یافته برای آلومینیوم یا فولاد به طور مستقیم به پلاستیک‌ها یا کامپوزیت‌ها منتقل نمی‌شوند زیرا مکانیزم‌های شکست حرارتی و ساختاری هستند و نه عمدتاً ساینده. پارامترهای اولیه مخصوص ماده باید از تأمین کننده ابزار برای ماده و ابزار دقیق درخواست شود. استفاده از ابزار کند یا فرسوده فراتر از عمر مفید آن ابزاری که هنوز در فلز به طور قابل قبولی کار می‌کند، می‌تواند باعث ذوب شدن، پخش شدن یا پارگی الیاف در پلاستیک‌ها و کامپوزیت‌ها شود، بسیار قبل از اینکه سایش معمولی نشان دهد، زیرا آستانه گرما و اصطکاک برای شکست در این مواد پایین‌تر است. نادیده گرفتن تخلیه تراشه تراشه‌هایی که در شیارها انباشته می‌شوند به جای تخلیه تمیز، می‌توانند در ترموپلاستیک‌ها دوباره بچسبند یا باعث آسیب ثانویه الیاف در کامپوزیت‌ها شوند. تأیید کنید که هندسه شیار انتخاب شده و هرگونه کمک دمنده هوا یا خنک‌کننده برای عملیات کافی است. در نظر گرفتن تمام پلاستیک‌ها و کامپوزیت‌ها به عنوان یک گروه ماده اکریلیک، PVC، نایلون و کامپوزیت‌های تقویت شده با الیاف در زیر برش رفتار متفاوتی دارند. نباید فرض کرد که یک هندسه، آماده‌سازی لبه یا مجموعه پارامتر که برای یک ماده تأیید شده است، مستقیماً به ماده دیگر منتقل می‌شود، مگر اینکه تأیید شود. دست کم گرفتن شرایط ورود و خروج در کامپوزیت‌ها بسیاری از مشکلات لایه‌لایه شدن و بیرون کشیده شدن الیاف به جای درگیری حالت پایدار، در نقطه ورود یا خروج برش رخ می‌دهند. بررسی استراتژی مسیر ابزار در این انتقال‌ها اغلب مفیدتر از تنظیم کلی سرعت و پیشروی به تنهایی است. سوالات متداول چرا اکریلیک حتی در سرعت‌های برش متوسط ذوب می‌شود؟ اکریلیک دمای نرم شدن نسبتاً پایینی دارد و گرما را به طور مؤثر دور نمی‌کند، بنابراین اصطکاک در لبه برش می‌تواند دمای محلی را به سرعت بالا ببرد. یک ابزار تیز، صیقلی و کم اصطکاک همراه با تخلیه کافی تراشه به محدود کردن تجمع گرما قبل از رسیدن به نقطه نرم شدن کمک می‌کند. آیا باید از ابزار تک شیاره یا چند شیاره برای پلاستیک‌ها استفاده کنم؟ طراحی تک شیاره یا دو شیاره برای اکریلیک و پلاستیک‌های عمومی رایج است زیرا فضای تراشه را به حداکثر می‌رساند و اصطکاک در هر دور را کاهش می‌دهد، اما انتخاب صحیح به ماده خاص، ضخامت دیواره و نیاز به پرداخت بستگی دارد. تعداد شیار را برای کاربرد دقیق با تأمین کننده ابزار تأیید کنید. چه چیزی باعث لایه‌لایه شدن در مواد کامپوزیتی می‌شود؟ لایه‌لایه شدن اغلب ناشی از پاره شدن الیاف از ماتریس به جای برش تمیز آنها، به ویژه در نقاط ورود و خروج که پشتیبانی از الیاف کاهش می‌یابد، رخ می‌دهد. هندسه ابزار، تیزی لبه و استراتژی مسیر ابزار در این انتقال‌ها همگی بر نتیجه تأثیر می‌گذارند. آیا مواد کامپوزیتی به پوشش متفاوتی نسبت به پلاستیک‌ها نیاز دارند؟ لزوماً پوشش یکسان نیست، اما انتخاب زیرلایه و پوشش باید منعکس کننده این باشد که برخی کامپوزیت‌ها به دلیل تقویت الیاف ساینده ابزار هستند، در حالی که بسیاری از پلاستیک‌ها یک لبه تیز و کم اصطکاک را بر مقاومت در برابر سایش اولویت می‌دهند. ترکیب مناسب را برای محتوای الیاف و نوع ماتریس خاص تأیید کنید. چه اطلاعاتی را باید هنگام درخواست توصیه فرز انگشتی برای پلاستیک یا کامپوزیت ارائه دهم؟ ماده و درجه خاص (شامل نوع و محتوای الیاف برای کامپوزیت‌ها)، ضخامت دیواره یا هندسه ویژگی، هندسه ابزار فعلی در صورت امکان، جزئیات اسپیندل و ماشین، پارامترهای برش فعلی، روش تخلیه تراشه و عکس‌های هرگونه ذوب شدن، پخش شدن یا لایه‌لایه شدن مشاهده شده را ارائه دهید. نتیجه‌گیری چالش‌های ماشین‌کاری پلاستیک‌ها، اکریلیک و کامپوزیت عمدتاً ناشی از نقاط ذوب پایین، اتلاف حرارت ضعیف و رفتار الیاف است و نه از سختی. انتخاب تعداد شیار مناسب، لبه براده مثبت تیز و سطح صیقلی، همراه با یک استراتژی پارامتری که گرما را مدیریت می‌کند و شرایط ورود و خروج در کامپوزیت‌ها را کنترل می‌کند، پایه‌ای پایدارتر برای این عملیات نسبت به اعمال مستقیم شیوه‌های برش فلز فراهم می‌کند. شرکت Supal (Changzhou) Precision Tools Co., Ltd. تامین کنندهفرزهای انگشتی کاربید و راهکارهای برش سفارشی برای پلاستیک‌ها، کامپوزیت‌ها و سایر مواد تخصصی است. برای بررسی یک برنامه فرزکاری پلاستیک یا کامپوزیت،با Supal تماس بگیرید با درجه ماده، هندسه ویژگی، ابزار و پارامترهای فعلی، روش تخلیه تراشه و هرگونه عکس از ذوب شدن، پخش شدن یا لایه‌لایه شدن مشاهده شده. این اطلاعات به شناسایی هندسه ابزار مناسب و یک فرآیند اولیه عملی برای اعتبارسنجی روی ماشین کمک می‌کند.

تراشیدن حفاری کربید و فرسایش زودرس: یک راهنمای تشخیصی برای حفاری CNC انتظار می رود که حفاری های کربید عمر ابزار قابل پیش بینی را ارائه دهند ، اما در عمل ، عمر ابزار در تنظیمات نامی یکسان می تواند بسیار متفاوت باشد. یک دسته از سوراخ ها بدون مشکل به تعداد مورد انتظار می رسند ،در حالی که یکی دیگر از طریق تراشیدن زود شکست می خورد، گرد شدن لبه یا افزایش ناگهانی در فشار و گشتاور. این ناسازگاری اغلب به درجه کربید نسبت داده می شود، اما علل رایج تر عدم تطابق هندسه نقطه، مشکلات تحویل مایع خنک کننده،شکست تخلیه تراشه، و پارامترهای برش که هرگز برای عمق سوراخ خاص و مواد تایید نشده است. این راهنما به ماشین آلات CNC، مهندسان فرآیند و تیم های خرید کمک می کند تا بین فرسایش عادی حفاری و خرابی زودرس تفاوت داشته باشند، خرابی را به علت مکانیکی یا فرآیند احتمالی آن بازگردانند،و ساخت یک رویکرد کنترل شده تر برای انتخاب حفاری و تنظیم پارامتر. فرسایش طبیعی در مقابل شکست زودرس استفاده عادی از دریل های کربید به تدریج در امتداد حاشیه و لب های برش ایجاد می شود،با افزایش قابل پیش بینی در نیروی فشار و تغییر کنترل شده در اندازه سوراخ و پایان سطح در طول عمر پیش بینی شده ابزاردریل نزدیک به پایان سایش عادی به طور معمول نشان می دهد سایش جانبی یکسان در هر دو لبه برش، افزایش تدریجی به جای ناگهانی در بار پیچ،و شکل گیری تراشه ثابت تا نقطه جایگزینی. شکست زودرس متفاوت است. علائم معمول عبارتند از: برش در گوشه بیرونی یا برش لب به خوبی قبل از تعداد سوراخ انتظار می رود یک لبه برش به طور قابل توجهی بیشتر از دیگری پوشیده یا پاره شده است، نشان دهنده بارگذاری نامنظم است افزایش ناگهانی در فشار یا گشتاور در نیمه راه از طریق یک دسته تراشه هایی که رنگشان تغییر کرده، با هم جوش داده شده یا بسته بندی شده اند به جای اینکه آزادانه جریان داشته باشند قطر سوراخ یا موقعیت متفاوت از یک قسمت به قسمت بعدی سوراخ راه رفتن در آغاز سوراخ، تولید یک ورودی خارج از مرکز یا بیش از حد بزرگ شکستگی کامل، اغلب در نزدیکی انتقال فلوت به شینک یا در غلظت استرس در هندسه نقطه تفاوت مهم است چون اقدام اصلاحی متفاوت است.کاهش سرعت و تغذیه در سراسر خط در پاسخ به خرابی زودرس اغلب علت واقعی را حل نمی کند و می تواند بهره وری را بدون حل مشکل کاهش دهد. علل شایع شکست زودرس حفاری عدم تطابق هندسه نقطه ای با ماده زاویه نقطه حفاری، ضخامت شبکه و آماده سازی لبه برش با گروه های خاص مواد مطابقت دارد. هندسه نقطه ای که برای فولاد آزاد بهینه شده است ممکن است در یک آلیاژ سخت تر به سرعت تراشیده یا فرسوده شود,در حالی که هندسه ای که برای مواد سخت طراحی شده است ممکن است فشار و گرما بیش از حد را در یک ماده نرم تر و لاستیکی ایجاد کند.عدم تطابق هندسی باید یکی از اولین عواملی باشد که بررسی می شود.. مایع خنک کننده ناکافی یا به اشتباه هدایت شده حفاری باعث تولید گرما می شود و تراشه ها را در یک سوراخ بسته تولید می کند، جایی که تخلیه آن به طور ذاتی دشوارتر از آسیاب کردن باز است.یا سرعت جریان خیلی کم برای پاک کردن تراشه ها در عمق، می تواند اجازه دهد تا گرما در نوک ایجاد شود و چسبندگی یا نرم شدن لبه را تشویق کند.یک منبع قطعی مسدود یا زیر فشار می تواند همان علائم برش خشک را تولید کند حتی زمانی که مایع خنک کننده در دستگاه جریان دارد. شکست تخلیه تراشه در عمق با افزایش عمق سوراخ در مقایسه با قطر، تراشه ها باید برای خروج دورتر سفر کنند، و حاشیه خطا باریک می شود. تراشه هایی که به جای خروج تمیز، در فلوت ها بسته بندی می شوند، می توانند دوباره قطع شوند،که باعث آسیب به لبه ها می شود، افزایش گشتاور و افزایش گرما که به راحتی به جای مسیر تخلیه، به درجه کربید نسبت داده می شود. یک استراتژی حفاری، که در آن حفاری به طور دوره ای برای پاک کردن تراشه ها عقب می افتد،اغلب زمانی که نسبت عمق به قطر فراتر از آنچه که حفاری مستمر می تواند به طور قابل اعتماد پاک شود ضروری است، اگرچه عمق خاص که در آن پیکنگ ضروری می شود به مواد، هندسه حفاری و تحویل مایع خنک کننده بستگی دارد. راه رفتن و ورود خارج از مرکز دریل که دقیقا در مرکز برش شروع نمی کند می تواند منحرف شود، یک سوراخ بیش از حد بزرگ یا خارج از موقعیت ایجاد کند و از اولین لحظه درگیر شدن یک لبه برش را بیشتر از دیگری بار کند.این احتمال بیشتر بر روی منحنی است، زاویه، یا سطوح قطع، و یا زمانی که یک سوراخ مرکزی یا سوراخ نقطه به اندازه کافی آماده نقطه ورودی نیست.استفاده بعدی به ندرت بین دو لبه برش همبند است. بیش از حد بالا رفتن و از دست دادن سفتی پروژکتور برقی فراتر از حامل دارای تاثیر بزرگ بر انحراف است، مشابه رابطه ای که در فرش پایان دیده می شود.و یا روان بیش از حد در رابط دارنده ابزار می تواند همه به ارتعاش کمک، بارگذاری ناهموار لبه ها و شکستن زودرس، به ویژه با افزایش عمق سوراخ. پارامترهای برش بدون تایید کپی شده سرعت و مقادیر تغذیه گرفته شده از یک ماشین مختلف، یک دسته مواد مختلف، یا یک قطر حفاری متفاوت بدون اعتبار مجدد یک منبع رایج از عمر ابزار ناسازگار است.داده های برش باید به عنوان یک محدوده شروع برای قطر مخصوص حفاری مورد استفاده قرار گیرد، هندسه، پوشش، و درجه مواد، و بر روی ماشین واقعی، حامل و نگهدارنده کار قبل از استفاده به عنوان یک فرآیند ایستاده تایید شده است. یک روش تشخیصی کنترل شده هنگامی که طول عمر حفاری متناقض می شود یا خرابی ها زودتر از حد انتظار رخ می دهد، به جای تغییر چندین متغیر به طور همزمان، دلایل احتمالی را در یک ترتیب کنترل شده کار کنید: قبل از اینکه از دستش بداری، بر روی برقی که شکست رو ثبت کن.هر دو لبه برش را تحت نور ثابت عکس بگیرید و تعداد قطعات، عمق سوراخ، مقدار مواد و هر گونه تغییر در حجم صدا یا بار پیچ قبل از شکست را ثبت کنید. تایید کن که هندسه نقطه با ماده مطابقت دارهبررسی کنید که زاویه نقطه، طراحی و پوشش سوراخ برای مواد و محدوده سختی قطعه مورد استفاده است. بررسي رسيدگي مايع خنک کنندهسرعت جریان، فشار، و اینکه آیا گذرگاه های داخلی بر روی سوراخ های خنک کننده پاک هستند را بررسی کنید. تایید کنید که مایع خنک کننده در واقع به نقطه برش می رسد، نه فقط ساق یا فلوت. راهبرد تخليه چيپ ها و گير انداختن رو بررسي کنيدبررسی کنید که آیا تراشه ها به طور تمیز خارج می شوند یا بسته بندی می شوند، به خصوص به عنوان عمق سوراخ افزایش می یابد. بررسي راه رفتنبررسی کنید که آیا نقطه ورودی به اندازه کافی آماده شده است و آیا دریل در آغاز برش منحرف می شود. حالت بلند شدن و نگهدارنده را بررسی کنید.از کوتاه ترین پیش بینی عملی استفاده کنید و اطمینان حاصل کنید که حامل و رابط اسپندل تمیز و در محدوده قابل قبول هستند. پارامترهای برش را با محدوده تامین کننده بررسی کنید.سرعت و تغذیه را برای قطر دقیق حفاری، هندسه، پوشش و مواد تایید کنید و یک متغیر در یک زمان تنظیم کنید. يه مقايسه کنترل شده انجام بدهمواد، حامل، تنظیمات مایع خنک کننده و برنامه را ثابت نگه دارید در حالی که یک متغیر تغییر یافته را ارزیابی می کنید و قبل از تنظیمات بیشتر نتیجه را ثبت کنید. هر پارامتر تنظیم شده باید به عنوان یک مرجع اولیه در نظر گرفته شود که هنوز نیاز به تأیید در ماشین مخصوص، نگهدارنده، نگهدارنده کار و دسته مواد مورد استفاده دارد. تنظیمات پارامتر بر اساس علائم تراشه های متمرکز در گوشه بیرونی بررسی نقطه هندسه مناسب برای مواد، تایید کند که حفاری در هنگام ورود راه نمی رود، و بررسی تغذیه بیش از حد نسبت به ظرفیت نامی حفاری.چیده شدن گوشه های بیرونی همچنین می تواند نشان دهنده یک سوراخ باشد که بدون آماده سازی مناسب ورود یک سطح زاویه دار یا قطع شده را قطع می کند.. لباس نامناسب بین دو لبه برش این به طور معمول به پیاده روی حفاری، جریان در حامل، یا ورود خارج از مرکز به جای یک موضوع مواد یا پوشش اشاره دارد.بررسی نقطه حفاری یا مرکز حفاری گام و خروجی نگهدارنده قبل از تغییر حفاری خود را. افزایش فشار یا تورک در نیمه راه از طریق یک سوراخ بررسی بسته بندی تراشه و رسیدن مایع خنک کننده اول، از آنجا که گرما و recutting در داخل سوراخ دلایل رایج از افزایش در میان برش بار است.اگر افزایش در یک عمق ثابت در چندین قسمت ظاهر شود، بررسی کنید که آیا در این عمق نیاز به یک چرخه پیک وجود دارد. سوراخ های بیش از اندازه یا زیر اندازه تایید جریان حفاری، انحراف از نشت بیش از حد، و اینکه آیا حفاری در حال راه رفتن در ورود است.برای جدا کردن علت، نتیجه یک برگه جدید را با یک برگه ی پاره ای کهنه مقایسه کنید.. شکستگی حفاری در نزدیکی انتقال فلوت به شینک این اغلب نشان دهنده تورم بیش از حد، تصادف، یا خستگی تجمع شده از بارگذاری مکرر بیش از حد به جای یک مشکل تک علت است.تایید کنید که قطر و عمق حفاری در محدوده ظرفیت نامینی آن قرار دارد.، و بررسی کنید که آیا بسته بندی تراشه یک مشکل مداوم اما قبلا تشخیص داده نشده است. اشتباهات تشخیصی رایج سرزنش درجه کربید قبل از بررسی فرآیند عدم تطابق هندسه نقطه ای ، تحویل مایع خنک کننده ، تخلیه تراشه و وضعیت حامل اغلب مسئول زندگی ابزار ناسازگارتر از بستر کربید خود هستند.قبل از درخواست درجه متفاوت متغیرهای فرآیند را بررسی کنید. افزایش فشار مایع خنک کننده بدون تایید آن به نقطه برش می رسد فشار بالاتر در پمپ تضمین کننده تحویل موثر نیست اگر گذرگاه های داخلی محدود شوند یا مایع خنک کننده به مکان اشتباه هدایت شود.نه فقط جریان در منبع. با تمام عمق های سوراخ یکسان رفتار کنید یک مجموعه پارامتر معتبر برای یک سوراخ کم عمق ممکن است به طور مستقیم به یک سوراخ عمیق تر در همان ماده منتقل نشود، زیرا تخلیه تراشه و تجمع گرما با عمق تغییر می کند.از جمله راهبردهای کک کردن، باید بخشی از تنظیمات فرآیند باشد. تغییر متغیرهای متعدد پس از شکست تنظیم همزمان سرعت، تغذیه، مایع خنک کننده و هندسه حفاری می تواند نتیجه بهتری را بدون نشان دادن اینکه کدام تغییر مسئول است، تولید کند.ایجاد مشکل برای تکرار یا رفع مشکل بیشتر اگر مشکل تکرار شود. نادیده گرفتن شرط ورود بسیاری از مشکلات حفاری که به نظر می رسد مسائل عمر ابزار در واقع در لحظه ورود به آغاز می شود. یک نقطه ورود به طور ناکافی آماده شده، یک سطح زاویه ای،یا جریان بیش از حد در اولین لحظه تماس می تواند لباس نامتناسبی برای بقیه سوراخ ایجاد کند. پرسش های مکرر آیا طول عمر حفاری کربید متناقض همیشه نشانه ی یک دسته ی ابزار بد است؟ معمولاً نه، عدم تطابق هندسي نقطه، مشکلات رسيدگي آب خنک کننده، مشکلات تخليه تراشه ها، راه رفتن برر،و پارامترهای برش معتبر نشده دلایل شایع تری از زندگی ابزار ناسازگار نسبت به تغییرات بین دسته های ابزار هستندقبل از اینکه نتیجه گیری کنیم که خود ابزارها معیوب هستند، این متغیرهای فرآیند را رد کنیم. از کجا بدونم که دريل در شروع سوراخ راه ميره؟ مقایسه فرسایش دو لبه برش پس از یک اجرا کوتاه؛ عدم تقارن قابل توجهی اغلب نشان می دهد که برر از اولین لحظه تماس منحرف شده است یا مرکز نشده است.بررسی وضعیت سطح ورودی و مرحله حفاری نقطه ای یا مرکز حفاری می تواند به تأیید این امر کمک کند. آیا حفاری از طریق مایع خنک کننده همیشه از مایع خنک کننده خارجی بهتر است؟ این می تواند تخلیه تراشه و کنترل گرما را در سوراخ های عمیق تر ارائه دهد، اما تنها اگر گذرگاه های داخلی شفاف باشند و فشار و جریان برای عمق و قطر سوراخ کافی باشد.حفاری خنک کننده با عرضه محدود یا زیر فشار نمی تواند بهتر از خنک کننده خارجی باشد، یا بدتر چه زمانی باید از چرخه حفاری به جای حفاری مستمر استفاده کنم؟ هنگامی که عمق سوراخ نسبت به قطر به نقطه ای افزایش می یابد که تخلیه تراشه با حفاری مداوم غیرقابل اطمینان می شود، یک چرخه پیک که به طور دوره ای برای پاک کردن تراشه ها عقب می افتد، اغلب ضروری است.عمق مشخصی که در آن لازم می شود بستگی به مواد دارد.، هندسه حفاری و تحویل مایع خنک کننده، و باید بر روی تنظیمات واقعی تأیید شود و نه از یک قاعده عمومی فرض شود. چه اطلاعاتی باید در هنگام درخواست توصیه برای تمرین ارائه کنم؟ مواد و سختی قطعه کار، قطر سوراخ و عمق، هندسه و پوشش حفاری فعلی، نوع مایع خنک کننده و روش تحویل (از طریق ابزار یا خارجی) ، پارامترهای برش فعلی،جزئیات ماشین و حامل، و عکس از الگوی فرسایش یا شکست در هر دو لبه برش. نتیجه گیری طول عمر متناقض حفاری کربید به ندرت توسط درجه کربید به تنهایی توضیح داده می شود. عدم تطابق هندسه نقطه، تحویل مایع خنک کننده که به نقطه برش نمی رسد، شکست تخلیه تراشه در عمق،راه رفتن در ورودییک دنباله تشخیصی کنترل شده که این عوامل را به ترتیب بررسی می کند،تغییر یک متغیر در یک زمان، قابل اطمینان تر از تنظیم سرعت و تغذیه به تنهایی در پاسخ به یک مشکل است. لوازم Supal (چانگژو) Precision Tools Co., Ltd.حفاری های کربید,دستگاه های ریمروراه حل های برش سفارشیبرای کاربردهای ماشینکاری دقیق برای بررسی یک مشکل عمر ابزار حفاری،تماس با Supalبا مواد قطعه کار، قطر سوراخ و عمق، هندسه حفاری فعلی، روش خنک کننده، پارامترهای برش، و عکس از الگوی فرسایش یا شکست در هر دو لبه برش.این اطلاعات به شناسایی هندسه مناسب حفاری و یک فرآیند عملی برای اعتبارپذیری در ماشین کمک می کند..